Doorzoek de community

Toont resultaten voor tags 'zorg'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Vitaal door je loopbaan
    • Burn-out in de zorg
    • Emotioneel en fysiek geweld
    • Werk-privébalans
    • Hormonen en de Overgang
    • Mantelzorg
    • Werkgerelateerde klachten
    • Vitaliteit en preventie
    • Chronische aandoeningen
  • Bewust zorggebruik
    • Bewust zorggebruik
    • Zorg en werk
    • De zorg en de IZZ Zorgverzekering
  • Het ledencollectief van mensen in de zorg
    • Ons IZZ ledencollectief
    • IZZ ledenpanel
    • De stelling
    • Community Starters

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


2 resultaten gevonden

  1. Over het personeelstekort in de zorg wordt veel gezegd en geschreven. Als zorgmedewerker loop je misschien wel dagelijks tegen de gevolgen aan. Bijvoorbeeld als je je dienst niet geruild krijgt of er bedden worden gesloten op jouw afdeling. In de zoektocht naar oplossingen valt één ding me op, namelijk dat er vooral naar nieuwe collega’s wordt gezocht. Ik denk dat velen van jullie mijn volgende opmerking al voelen aankomen: Geef meer aandacht aan de huidige zorgmedewerkers; zorg voor de zorgmedewerker en zorg ervoor dat jullie in een goed organisatieklimaat gezond en veilig kunnen werken! Stel dat we daarmee het verzuim kunnen verminderen, al is het een beetje; wat zou dat betekenen voor de werkdruk? En voor het personeelstekort binnen jouw zorgorganisatie of op jouw afdeling? En wat zou het betekenen voor de nieuwe collega’s die instromen? Als we niets doen, vallen ook zij op den duur om. Dan is het dweilen met de kraan open. Ik schreef een blog over dit onderwerp, waarin ik ervoor pleit dat werknemers én werkgevers samen beter gaan zorgen voor zorgmedewerkers. Als je dat wilt lezen, klik dan hier. Hier in de community ben ik vooral benieuwd naar jullie stem, de stem van onze leden. Wat moeten we doen zodat werken in de zorg aantrekkelijk en gezond wordt of blijft?! Een vriendelijke groet van, @Roland Kip
  2. @Dorothe Elbersen plaatste haar verhaal gisteren in een ander gesprek in de community (zie onderaan voor verwijzing). Het past juist ook hier binnen het Burn-out in de zorg forum. Vandaar dat ik een deel ervan hier plaats. .... Juist door het werk, zorg voor anderen, bagatelliseer ik wat mij overkomen is en door het lezen, praten merk ik nu dat ik het veel beter een plaats kan geven. Bijna zes jaar geleden was ik op het werk en zag ik ineens slecht. Als neurologie verpleegkundige herkende ik een hemianopsie. Diagnose was een tia. Oké dacht ik alles is weer normaal, ascal,persantin en we kunnen na een week weer gaan werken. Want wat niet meer vanzelf ging, met tien dingen tegelijk bezig zijn, moest ik weer trainen, dan komt het wel terug. Dat was het ook niet en na twee maanden ziekte wet melde ik me beter en ging weer aan het werk. Het viel me zwaar, maar iedereen heeft het druk , het hoort erbij. Wat ik wel bemerkte was dat er iets was maar ik kon niet ontdekken wat. Tot een dag mijn leidinggevende samen met de p&o adviseur een gesprek aanging en waar ik te horen kreeg dat ik niet functioneerde. Ik hoorde het in Keulen donderen. Na enkele dagen nog gaan werken heb ik me ziek gemeld en ten einde raad naar de huisarts gegaan. Zij zorgde voor de rust die ik toen nodig had om mij naar een psychiater door te verwijzen en een npo aan te vragen. Een lang verhaal kort vertelt: uitslag een zware depressie en mijn cognitie was achteruit gegaan. Na een jaar vallen en opstaan, tegen grenzen van mijn kunnen aanlopen, andere functie kon ik weer aan het werk. Na bijna twee jaar werd ik weer meer mijzelf en kon ik ook weer analyseren wat me overkomen is. Dit is ook wat ik belangrijk vind in de community , tijdens mijn gesprekken met leiding gevende en bedrijfsarts is, na dat eerste gesprek, mijn man steeds meegeweest. Doordat ik niet de situatie kon overzien, kon ik ook geen beslissingen nemen. Als mijn man niet meegeweest was , zou ik niet de functie hebben die ik nu heb en weer energie krijg van het werk. Genoeg geschreven denk ik zo. tot de volgende keer