Doorzoek de community

Toont resultaten voor tags 'voorstellen'.



Meer zoekopties

  • Zoeken op tags

    Voer tags gescheiden door een komma in.
  • Zoek op auteur

Soort bijdrage


Forums

  • Vitaal door je loopbaan
    • Burn-out in de zorg
    • Emotioneel en fysiek geweld
    • Werk-privébalans
    • Hormonen en de Overgang
    • Mantelzorg
    • Werkgerelateerde klachten
    • Vitaliteit en preventie
    • Chronische aandoeningen
  • Bewust zorggebruik
    • Bewust zorggebruik
    • Zorg en werk
    • De zorg en de IZZ Zorgverzekering
  • Het ledencollectief van mensen in de zorg
    • Ons IZZ ledencollectief
    • IZZ ledenpanel
    • De stelling
    • Community Starters

Vind resultaten in...

Vind resultaten die...


Datum aangemaakt

  • Start

    Einde


Laatst bijgewerkt

  • Start

    Einde


Filter op aantal...

Geregistreerd

  • Start

    Einde


Groep


1 resultaat gevonden

  1. Hallo allemaal. Wanneer jullie het nieuwe magazine 'de zorg'hebben gelezen dan hebben jullie al kort met me kunnen kennismaken. https://www.izz.nl/thema/gezond-werken/psychische-belasting/artikelen/mijn-werk-hielp-me-uit-mijn-burn-out Ik ben sinds kort lid van de redactieraad voor dit magazine en op de eerste bijeenkomst flapte ik er spontaan wat uit over mijn burn-out enkele jaren geleden. Toen ik na deze vergadering werd gebeld met de vraag om hierover geïnterviewd te worden heb ik eerst een paar dagen gewacht voor ik hier in toestemde. Dit komt namelijk erg dichtbij en ondanks dat ik er goed uit ben gekomen, waar ik best wel trots op ben, brengt het weer emoties boven. Ook ben ik er (ten tijde en na de burn-out) achtergekomen dat er nog steeds een taboe op het onderwerp ligt. En misschien had ik voor die tijd ook wel mijn vooroordelen. Ook ik had van burn-out gehoord, maar dacht ook 'dat overkomt alleen een ander en niet mij'. En dat is dus niet waar. Om te spreken over je bun-out is vaak 'not-done' en dat merk ik nog steeds. Ik merk dat ik het ook heel spannend vind hoe er (vooral in mijn werk-omgeving) op dit artikel gereageerd wordt. Sommige collega's van destijds willen het woord 'bun-out' nu nog steeds niet horen. Ik mag daar in hun bijzijn geen woord over zeggen. Jammer, het zou zo veel ophelderen. Wellicht omdat het vaak geassocieerd wordt met zwakte. Maar niets is minder waar: burn-out overkomt juist vaak sterke mensen, mensen met veel plichtsbesef en veel verantwoordelijkheidsgevoel. In één ding hebben een aantal mensen in mijn omgeving wel gelijk: het heeft veel te lang geduurd voor ik door had dat zelfs de sterkste schouders niet alles kunnen dragen. Dat zelfs sterke vrouwen (en mannen) af en toe hulp nodig hebben en dat het geen schande is om die hulp te vragen. Ik heb vaak hulp afgewezen terwijl ik die eigenlijk had moeten accepteren. Ik ben er sterker uit gekomen zeggen velen dan. Ik ben van mening dat ik er ook al sterk 'in ging'. Maak ik heb in die periode dingen geleerd die me helpen mijn energie weer in balans te krijgen. Om dingen die energie kosten (en blijven kosten, want het is niet zo dat mijn zoons en man nu als bij toverslag genezen zijn), maar ik heb ook geleerd welke dingen mij energie geven. En ik wordt blij van dingen doen, ondernemen, nieuwe dingen ontdekken. Ik hoop dat mijn verhaal anderen inspireert om ook de zoektocht met zichzelf aan te gaan, maar ook om het onderwerp burn-out bespreekbaar te maken. En ik wil graag in dit forum anderen die hetzelfde moeten doormaken helpen door in dit forum mee te praten over dit onderwerp.