jessicavdelzen

Lid ledenpanel
  • Aantal bijdragen

    1
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over jessicavdelzen

Achtergrond

  • Branche
    Verpleging, verzorging en Thuiszorg
  1. @Marina Schriek Bij mij is het pas 3 weken geleden begonnen. Ik kwam toen terug van een heerlijke zonvakantie, en de bewuste zondag dacht ik er aan dat ik de volgende dag weer moest gaan werken. Op dat moment kreeg ik een heel gespannen gevoel, wat niet weg wilde gaan, en flinke huilbuien. Die maandag ging het op het werk ook niet erg lekker. Ik heb er vanaf het eerste moment wel thuis over gepraat met mij partner. De dagen die volgende waren ontzettende zwaar, en de woensdag spande de kroon. Onderweg naar kantoor (thuiszorg) heb ik echt moeten huilen, dat er een flinke druk lag. Ik heb toen echt gedacht dat het elke moment echt helemaal "fout" zou gaan. Uiteindelijk heb ik het een dag later ook met mijn collega besproken en zij herkende alles en kon het heel goed voorstellen. Ik heb het toen ook bij meerdere collega's aangegeven, wat ook wel fijn was om het niet voor mezelf te houden. Die week ben ik bewust bezig geweest op welke moment ik me zo gespannen voelde om zo te kunnen ontdekken wat de oorzaak kon zijn. Dit was al snel duidelijk. Het lag duidelijk op het werk. Op dit moment zit ik in verschillende functies/posities. Ik ben in opleiding tot wijkverpleegkundige, werk nog gewoon als verpleegkundige in het team. Daarnaast zij wij pas met een ander team samen gegaan dus dat loopt ook nog niet heel soepel, personeelstekort. Een valkuil van mij is dat ik snel zie wat er moet gebeuren en dit ook snel naar me toe trek en dat dan ook bij mij blijft liggen. Dus al met al erg veel taken en team nog draaiende proberen te houden is toch te veel van het goede. Afgelopen week heb ik dit tijdens het werkoverleg besproken en enkele taken verdeeld onder andere collega's wat erg fijn is zodat ik nu niet meer het idee heb dat ik overal verantwoordelijk voor ben. Dus nu gaat het eigenlijk wel weer goed geen gespannen gevoel meer, maar ik ben bang dat ik er te ligt over denk dat het nu wel "over" is. Ik zou graag tips willen hoe kan ik hier verder mee omgaan, wat kan ik doen om dit in de komende tijd te voorkomen, dat geen terug val komt. Ik ben echt bang dat het toch nog echt "Mis" kan gaan. Groetjes Jessica