Zorg om Recovery Congres

IZZ Lid
  • Content Count

    6
  • Joined

  • Last visited

Everything posted by Zorg om Recovery Congres

  1. *dit verhaal is door IZZ gehoord tijdens het BRV Congres en hier gedeeld ter inspiratie, reageren kan onderaan dit bericht* Vitaal naar het einde van mijn loopbaan? No way, dat haal ik nooit. De fysieke belasting neemt zo ontzettend toe. En ik kan juist met de jaren minder aan. Vroeger hadden we af en toe een patiënt met overgewicht. Nu heeft bijna iedere patiënt overgewicht. We gebruiken op zich wel goede til- en transfertechnieken, maar een patiënt die we eigenlijk met 6 man zouden moeten tillen, doen we in het tempo waarin wij werken toch vaak met z'n vieren. Dat komt trouwens ook doordat er gewoon niet voldoende collega's zijn. En de middelen op onze verkoever zijn minder goed dan bijvoorbeeld die op OK. Wij hebben al moeite om een paar krukken te laten aanschaffen, terwijl minder hoeven staan mij zoveel zou helpen om minder rugpijn te hebben. Ik weet niet goed wat ik kan doen, om mijn werk en mijn afnemende belastbaarheid te combineren. *Hoe ga jij om met minder / afnemende fysieke belastbaarheid op je werk?*
  2. *dit verhaal is door IZZ gehoord tijdens het BRV Congres en hier gedeeld ter inspiratie, reageren kan onderaan dit bericht* Ik loop wekelijks bij mijn leidinggevende binnen om te melden dat meerdere collega's uit mijn team haast huilend op de werkvloer staan. Het is voor sommigen echt niet meer te doen. De fusie is inmiddels een paar jaar geleden afgerond, maar de stress daarvan sijpelt nog door. Iedereen staat maximaal ingeroosterd, de meesten maken te veel uren. Ziek melden doet bijna niemand, behalve als je de griep hebt. Mijn leidinggevende kan niets met mijn meldingen. Althans, hij zegt dat hij geen oplossingen heeft. Wie heeft ze dan wel? Want zo kunnen we niet doorgaan. Wat kan ik doen voor mijn collega's? Kán ik iets doen?
  3. *dit verhaal is door IZZ gehoord tijdens het BRV Congres en hier gedeeld ter inspiratie, reageren kan onderaan dit bericht* Of mijn stress bespreekbaar is op mijn werk? Ja, wel bespreekbaar. Maar, er wordt niets mee gedaan! *Herken jij dit? Wie moet er volgens jou voor zorgen dat het gesprek over werkstress ook tot oplossingen of veranderingen leidt?*
  4. *dit verhaal is door IZZ gehoord tijdens het BRV Congres en hier gedeeld ter inspiratie, reageren kan onderaan dit bericht* Het is heel vervelend als die dingen waar je geen invloed op hebt, wél invloed op jou hebben. Als je ziekenhuis fuseert en het roosteren ineens een zooitje is. Wel een dienst, geen dienst; kort van tevoren te horen krijgen dat je tóch moet komen. Of als je in 9 jaar tijd al 6 managers hebt zien komen en gaan. Als je in het fusieziekenhuis werkt en je daar nog steeds 'te gast' voelt; terwijl dat nu ook jóuw werkplek is. En dat je je daardoor niet veilig voelt, omdat er geen vertrouwen in elkaar is. Daardoor weet ik niet of ik wel vitaal mijn loopbaan doorkom. Ook over de fysieke belastbaarheid maak ik me zorgen. Ik merk nu al dat ik vaker rugpijn heb. En dan hebben wij op de recovery nog niet eens de meest zware belasting. Naast mijn werk als recovery verpleegkundige werk ik ook in de kliniek. De fysieke belasting daar is hoger. Ik zie collega's 'snel snel' handelen. Ten koste van hen zelf! Ik wil dat niet. Doordat ik ooit een cursus deed voor ergocoach ben ik ook alerter op de risico's. Als ik collega's erop wijs staan ze er wel voor open, maar toch doen ze het ook af als iets dat ze niet heel belangrijk vinden. Terwijl je toch echt maar 1 lichaam hebt, en als dat op is.... *Haal jij vitaal het einde van jouw loopbaan?*
  5. *dit verhaal is door IZZ gehoord tijdens het BRV Congres en hier gedeeld ter inspiratie, reageren kan onderaan dit bericht* 10 jaar geleden heb ik een burn-out gehad. Ik zie nu scherp waardoor ik die kreeg. Ik wilde altijd alles voor iedereen oplossen. Daar liep ik op leeg. De burn-out heeft me geleerd dat ik daarmee moest stoppen. Ik doe dat dan ook niet meer. Kan sneller denken 'dat doet diegene zelf maar'. Het gaat om loslaten. Om weten waar je wel en geen invloed op hebt. Als je iets wilt oplossen waar je geen invloed op hebt.....dan kost dat zoveel energie. Twee jaar geleden heb ik een cursus mindfulness gedaan. Daar ben ik zo blij mee. Ik voel regelmatig dat ik daar nog uit kan putten. Verder doe ik nu aan yoga. Dat doet me ook goed. Ik neem niet makkelijk tijd voor mezelf, maar door mijn burn-out weet ik hoe belangrijk het is om dat wél te doen. *Welke levensles haalde jij uit jouw burn-out? OF Welke levensles zou je krijgen (denk je) áls je in een burn-out zou komen?*
  6. *dit verhaal is door IZZ gehoord tijdens het BRV Congres en hier gedeeld ter inspiratie, reageren kan onderaan dit bericht* Ik doe naast mijn baan als recoveryverpleegkundige een studie. Zwaar? Stress? Ik krijg er juist energie van! Maar daar heb ik mijn leven ook wel bewust op ingericht. Ik heb er lang over nagedacht, want het vergt ook iets van van mijn gezin. Mijn twee kinderen ben ik gaan voorbereiden op dat ze zelfstandiger moesten worden. Zelf opruimen, bijvoorbeeld. Nu studeer ik als zij op school zijn en ik plan mijn werktijden zo in, dat alles goed te combineren is. Natuurlijk ziet mijn leven er nu anders uit, maar dat wist ik van tevoren. Ik weet nog niet of ik na mijn studie wel van de recovery af wil, want ik vind mijn vak juist leuk. Maar voor nu, heb ik een heel bewuste keuze gemaakt voor mijn loopbaan en kan ik naast mijn werk op de recovery veel leuke andere zaken oppakken in het ziekenhuis, omdat mijn studie over innovatie in de zorg gaat. *wat doe jij om jouw loopbaan leuk te houden?*