anitaveerhuis

Lid ledenpanel
  • Aantal bijdragen

    5
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over anitaveerhuis

Achtergrond

  • Branche
    Ziekenhuizen
  1. Beste Jessica, Ik herken jouw probleem ook. En ik sluit me aan wat Dorothe zegt. Ik heb namelijk ook ontdekt dat ik vooral mezelf moest veranderen: dan pas kun je jezelf helpen. Anderen "doen" het namelijk niet voor je, maar ze accepteren echt wel als je een keer "nee" zegt: ook dat heb ik zelf ervaren. Mijn eigen grenzen aangeven; dat is belangrijk en daarmee help je jezelf en anderen accepteren dat echt! Ik heb hulp gezocht bij een psycholoog en dat heeft mij echt geholpen. Ook omdat ik eerlijk naar mezelf ben geweest en mijn zwakheden heb geaccepteerd en probeer daar mee om te gaan. Tuurlijk heb ik af en toe een terugval maar daar leer je ook weer van; zeker als je het zelf ziet! Daarnaast helpt rust ook echt. Ik accepteer dat ik mijn rustmomenten nodig heb. Ook ben ik meer in de buitenlucht en volg ik yogalessen; ook een aanwinst voor mij. Ik wens je sterkte toe, Jessica en ik geloof dat het echt goed komt.
  2. kijk eens naar een ondersteunende collega

    Zeker duidelijke voorbeelden! Inderdaad zijn dat ook ondersteuners; daar ben ik helemaal mee eens, hoor! Ik heb kort door bocht het eerste wat in me opkwam benoemd maar natuurlijk is het veel uitgebreider en heel divers. Hierdoor kan inderdaad snel onbegrip ontstaan. Ik kan me voorstellen dat soms door de waan van de weg best wel iemand vergeten kan worden te informeren en dat kan echt vervelende consequenties hebben. Het is goed om ook deze mensen niet te vergeten.
  3. kijk eens naar een ondersteunende collega

    Ik sluit me helemaal aan bij @WoutVisser: het klopt dat de ondersteunende mensen net zo belangrijk zijn. In mijn werk in het ziekenhuis ervaar ik dat ook zo. Zo ben ik bijvoorbeeld heel blij met de vaste schoonmaker die onze afdeling iedere dag poetst en kennen de mensen van patiëntenvervoer ons allemaal bij naam! Ze riepen zelfs onze hulp in toen het niet lukte om met een andere afdeling bepaalde afspraken te maken. Ik vind het ontzettend belangrijk om met elkaar voor de patiënt zorgen, want dat doen de mensen van de ondersteuning namelijk ook, misschien niet direct maar indirect zeker!
  4. Hallo Matima en andere lezers, het klopt wat je zegt. Ik probeer het een plek te geven en er zijn dagen dat dat heel goed gaat maar natuurlijk heb ik ook "dip"-dagen. Ik voel me erg gesterkt door de uitspraak die je deelde! Erg mooi, dank je wel. @Isa IZZ dank je wel voor je reactie. Natuurlijk zal de "zorgvoormeselfie" volgen!
  5. Helaas heb ik het experiment "En nu zorg ik goed voor mezelf" nog niet gedaan om de doodeenvoudige reden dat ik nu door griep geveld ben. Ik dacht dat ik goed op weg was na mijn burn-out; dat het weer goed met me ging. Geestelijk wel ja, maar lichamelijk ben ik toch gevoelig geweest voor de alom heersende griep. Als ik 1 ding heb geleerd van de afgelopen periode is dat zowel geest als lichaam zo met elkaar verbonden zijn dat beide goed moeten zijn! Mijn burn-out begon met lichamelijke klachten en ik daarmee naar de huisarts ging; geen idee dat het eigenlijk een burn-out was. Ik ben ook gewoon nog doorverwezen naar een specialist en heb zelfs een darmonderzoek gehad; pas later viel het kwartje. En nu heb ik toch weer lichamelijke klachten al is het "maar" de griep. Het maakt niet uit; het zegt genoeg. Ik liep weer te hard van stapel en krijg nu letterlijk de waarschuwing van mijn lichaam: en nu STOP! En dat heb ik gedaan: alle afspraken zijn afgezegd en ik heb rust. En eigenlijk voel ik me ondanks de griep wel weer goed. Ik voel het verschil in mijn geest en lichaam. Wat dat betreft kwam de griep "goed" uit. Wat niet wegneemt dat ik echt belabberd was en echt nergens zin en tijd voor had en dus ook even niet in het experiment. Maar de inspiratiebijeenkomst bracht mij veel. Ik denk regelmatig hier aan terug en praat met mensen over in mijn omgeving (mijn jongste dochter zegt zelfs standaard als ik vooraan bij het rode stoplicht sta "mam, we staan vooraan in rij!"). Ik ben enorm geraakt voor het feit dat jezelf sturing moet geven aan jouw dag, aan jouw leven en hoe je dat altijd toch een positieve draai kunt geven alleen maar omdat je dat zelf wilt! Dat is iets wat ik mee heb genomen en al dikwijls gebruik in mijn leven (lijkt toch een beetje op het experiment, toch?). Wat niet wil zeggen dat ik het experiment niet ga doen: ja zeker wel: dat gele memoblaadje hangt binnenkort op mijn badkamerspiegel! Lieve groeten van Anita Veerhuis.