Ron Weening

Lid ledenpanel
  • Content Count

    6
  • Joined

  • Last visited

About Ron Weening

  1. Ik constateerde voornamelijk aan de B-kant te zitten. En dat is jammer. Maar soms ook niet anders. Degene die er tegenaan zit, beseft dat zelf vaak pas, als het te laat is. Voor die tijd wordt e.e.a. niet alszodanig opgepakt en dan 'gaat het gewoon goed'. 'Niets aan de hand'. 'Maak je geen zorgen'. Dan is het moeilijk praten.
  2. Ik zou graag dit boek willen ontvangen en wel om de volgende reden(en). Mijn vrouw en ikzelf zijn sinds dit voorjaar beiden 64 jaar. Beiden volgens ons en onze omgeving nog helder van geest, om het maar zo te zeggen. Helaas ben ikzelf nu bijna 2 jaar volledig afgekeurd, vanwege een lichamelijke aandoening. De geest is nog goed (volgens ons). Mijn vrouw krijgt echter dagelijks veel voor haar kiezen. Werkzaam in de zorg (ikzelf ben daar jaren geleden al mee gestopt en ben iets geheel anders gaan doen). Zij werkt echter nog volop en alle diensten op een spoedeisende hulp, dus kan best intensief zijn. Zij heeft echter nu reeds 4 jaar ook nog eens de zorg voor mij (haar zieke echtgenoot) erbij gekregen. Daarnaast nog 2 dagen oppassen op kleinkinderen (schatjes, maar het vergt wel energie, die ikzelf niet heb). Onlangs vroegen we ons daarom af, hoe e.e.a. zou verlopen als één van ons ook nog eens met geestelijke achteruitgang te maken zou krijgen. Als het bij haar zou gebeuren, dan val ik ook om, want ik kan de zorg voor haar er zeker niet bij hebben. Daar heb ik de energie niet voor. Als het mij zou overkomen????? Ik ben al niet zo'n gemakkelijk persoon, zeker niet omdat mijn ziekte mij ontzettend dwars zit. Ik had graag nog een aantal jaren gewerkt, maar ben er acuut uit weggetrokken. Van de ene op de andere dag. Dat frustreert. Als ik dan ook nog geestelijk achteruit zou gaan, dan weet ik niet hoe ik zou worden en hoe dat impact heeft op haar. Vandaar dat wellicht zo'n 'handleiding' enige tips kan geven om hiermee om te gaan, ook in combinatie met kinderen.