WoutVisser

Lid ledenpanel
  • Aantal bijdragen

    62
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Alles door WoutVisser geplaatst

  1. NRC Handelsblad van 13 november. De premies van de zorgverzekeringen gaan in 2019 weer omhoog. Maar: ‘de werkelijke zorgkosten stijgen nog harder’, meldt NRC Handelsblad. De zorgverzekeraars betalen een deel van hun zorgkosten uit hun eigen spaarpot. In cijfers: zorgverzekeraar CZ betaalt volgend jaar 97 miljoen euro zelf; zonder dat zou de premie 2019 van een CZ-basisverzekering 2,75 euro per maand duurder zijn. Het is de vraag hoelang de zorgverzekeraars hun spaarpotten nog kunnen aanspreken. Nog twee of drie jaar, wordt gezegd. Minister de Jonge voorspelt dat de zorgkosten de komende jaren ‘onvermijdelijk’ gaan stijgen. NRC Handelsblad: ‘er zijn relatief veel ouderen, en zij blijven langer leven. Daarnaast zijn er steeds meer behandelmogelijkheden en het aantal - vaak dure - medicijnen neemt toe. Ook wordt het zorgpersoneel duurder, omdat zij gemiddeld hoger opgeleid zijn’. Misschien gaat het beter vanaf 2030, wanneer de geboortegolf van 1945-1953 gaat overlijden. Maar dat ligt nog 12 jaar in de toekomst.
  2. Alle overkoepelende organisaties in de zorg, waarin medisch specialisten zijn vertegenwoordigd: zij kunnen volgens mij een aanzienlijke politieke invloed uitoefenen om verbeteringen aan te brengen. Maar daar merk ik helaas niets van. Ter vergelijking: eind jaren vijftig van de vorige eeuw was er ook een 'verpleegsters'-crisis, met als resultaat dat veel zorginstellingen op hun terrein een personeelsflatgebouw lieten neerzetten. Die flats hebben enkele decennia goed dienst gedaan, en zijn inmiddels grotendeels weer gesloopt.
  3. NRC Handelsblad van 12 oktober ‘In de zeven academische ziekenhuizen is op belangrijke afdelingen gemiddeld één op de tien bedden dicht omdat er te weinig gespecialiseerde verpleegkundigen zijn’. Het gaat met name om de intensive care, de spoedeisende hulp en de operatiekamers, aldus NRC Handelsblad. Operaties worden niet ingepland, waardoor de wachtlijsten groeien. Ook is het bewust beleid om bedden te ‘sluiten’, want een bed zonder verpleegkundige is weinig waard. Het logische gevolg van dit tekort: ‘als er iemand overlijdt doordat er geen bed beschikbaar is, wat niet kan worden uitgesloten, dan melden we dat als calamiteit bij de Inspectie’. Het probleem wordt belangrijk verergerd, omdat de prijzen voor huur en koop van woonruimte in Nederland tegenwoordig fors stijgen: verpleegkundigen komen met hun salaris niet meer aan de bak. Wat dit laatste betreft: NRC Handelsblad meldt, dat eind deze maand waarschijnlijk een nieuwe CAO voor academische ziekenhuizen wordt afgesloten. De werkgevers bieden een salarisverhoging van 8,25%, gespreid over drie jaar. Ik verwacht niet dat deze 8,25% voldoende zal zijn om het woonprobleem voor verpleegkundigen op te lossen. En over de Nederlandse zorgkoepels schrijft NRC Handelsblad met geen woord: je zou mogen verwachten dat deze instanties zich inspannen om hier een oplossing aan te dragen.
  4. Het NOS-journaal van 16 september meldt dat de computersystemen van (of binnen) zorginstellingen slecht op elkaar aansluiten. We praten niet alleen over de aansluiting tussen verschillende soorten zorgunits, maar ook die tussen gelijksoortige zorgunits. Het gaat in feite om een groot deel van de Nederlandse gezondheidszorg. Het gevolg is, dat patiëntgegevens veelvuldig dubbel of meer moeten worden ingevoerd. Wat de kans op fouten en onvolledigheden vergroot -- om over de bescherming van cliënt-privacy nog maar te zwijgen. Verzending van zulke gegevens gebeurt regelmatig per fax of zelfs per post, dus met vertraging. Bovendien moeten deze gegevens daarvoor eerst worden uitgeprint. Het invoeren, printen en verzenden wordt vaak gedaan door verpleegkundigen, waarvan er al ‘voelbaar’ te weinig zijn. De Nederlandse zorgkoepels hadden natuurlijk al jaren geleden hiervoor één IT-systeem moeten ontwikkelen, en alle zorgverleners hieraan moeten verplichten. Maar zoiets vraagt een slagvaardigheid en organisatorisch inzicht, die aan de top van de Nederlandse medische stand kennelijk niet is besteed. Het hoeft geen betoog dat deze gang van zaken een aanzienlijke verspilling van zorggeld oplevert. Ik schat dat deze jaarlijks & Nederland-breed tot in de miljoenen euro’s loopt. Wellicht kunnen de gezamenlijke Nederlandse zorgverzekeraars hier wat aan doen. Bijvoorbeeld door de Minister te bewegen tot één uniforme IT voor de hele gezondheidszorg. Of door het instellen van boetes en beloningen voor zorginstellingen die hun IT onderling slecht of goed hebben afgestemd.
  5. WoutVisser

    De Nederlandse zorg schreeuwt om één systeem voor cliëntinformatie

    Zeker Isa. Uit oogpunt van verantwoord kostenbeheer is dit een hele dikke vis. Vergelijk de miljoenen bankrekeningen, die bij één bank in hetzelfde computersysteem zitten. Zodat het rekeningbeheer in Leeuwarden precies zo werkt als het rekeningbeheer in Maastricht. Wat de communicatie tussen Leeuwarden en Maastricht in hoge mate vergemakkelijkt. De Nederlandse zorg schreeuwt om een vergelijkbaar systeem voor cliëntinformatie. Het is alles welbeschouwd diep schandalig dat we hier in 2018 nog zo ver van verwijderd zijn. Een brevet van onvermogen voor de top van de Nederlandse zorg, met miljoenen euro's zorggeld-verspilling als gevolg. En privacy is hier geen argument om je achter te verstoppen: de banken kennen voor hun cliëntgegevens ook een zware privacyplicht. De rol van IZZ: draag het bovenstaande luid & duidelijk uit, vooral in de Tweede Kamer. En maak korte metten met tegenargumenten van hooggeplaatste zorgverleners -- die, buiten hun eigen vakgebied, zeer bekwaam zijn om voor iedere oplossing een probleem te bedenken.
  6. WoutVisser

    Wat zou jij doen: Creatief declareren?

    Mensen met een minimum-inkomen of lager moeten ieder dubbeltje omdraaien -- wat, nuchter beschouwd, de kans op bewust frauderen vergroot. Deze kans neemt bovendien toe door het weinig fraaie voorbeeld van graaien-aan-de-top: zoals een voorgenomen 50% salarisverhoging voor de hoogste baas van ING, terwijl een paar maanden later blijkt dat ING de anti-witwas-wetgeving aan zijn laars lapt - en daarmee het algemeen belang beschadigt. Noem ook een president van de USA, die overduidelijk alleen maar president is om zichzelf en zijn clan te verrijken. De afgelopen 30 jaar zijn de rijken rijker geworden, en de armen armer. Ook in Nederland. De zwaksten en minst begaafden in onze samenleving zitten financieel behoorlijk in de knel, en het ziet er voorlopig niet naar uit dat hier wezenlijk verbetering in gaat komen. Hoe je de vicieuze cirkel, zoals Isa die hierboven schetst, doorbreekt? Geeft de zwakkeren en minder begaafden een menswaardig inkomen. En treedt harder op tegen witte-boorden-fraude-op-hoog-niveau.
  7. WoutVisser

    Wat zou jij doen: Creatief declareren?

    Fraude bij verzekeringen komt vaak voor -- dus ook bij zorgverzekeringen. Naar mijn oordeel moet je deze casus ruimer zien dan de zorg alleen. Fraude wordt doorberekend in de premies van de verzekeringen. Hoeveel, dat zal per verzekering schelen: je kunt ervan uitgaan dat het om een 'voelbaar' percentage van je premie gaat. Tenslotte draagt de toenemende financiële nood bij de onderlagen van onze samenleving ook aan fraude bij.
  8. Bron: NRC Handelsblad van 4 augustus. Korte voorgeschiedenis (ik schreef op deze plaats eerder over deze affaire): In Nederland lijden ongeveer 65 mensen aan de erfelijke stofwisselingsziekte CTX. Hiervoor bestaat een medicijn, dat afkomstig is van fabrikant Leadiant. Hij rekent hiervoor 160.000 tot 220.000 euro per patiënt / per jaar, een bedrag dat de Nederlandse zorgverzekeraars in april 2018 te duur vonden -- en niet langer wilden vergoeden. Waarna het Amsterdamse universitaire ziekenhuis besloot om dit medicijn voortaan in eigen apotheek te vervaardigen: dat kon voor 25.000 euro per patiënt / per jaar. Wat is er nu gebeurd? Hoewel het Amsterdamse universitaire ziekenhuis haar eigen CTX-medicijn vooraf grondig had getest, heeft de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd dit product verboden. NRC Handelsblad: ‘Leadiant, dat boos was dat het ziekenhuis het middel zelf ging maken, vroeg de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd een test te doen. Een proefmonster dat de Inspectie nam, voldeed niet aan de Europese kwaliteitseisen … Van een klein deel van de grondstof zou niet achterhaald kunnen worden wat het precies is. Het kan een voor patiënten schadelijke stof zijn, maar dat hoeft niet’. De krant besluit: ‘Zorgverzekeraars vergoeden voorlopig weer het medicijn van Leadiant’.
  9. Over verpleegkundigen -- bron: NRC Handelsblad van 20 juli. Het is bekend: er bestaat in Nederland een voelbaar tekort aan verpleegkundigen, en het UWV voorspelt dat dit tekort in 2019 nog zal oplopen. Een belangrijke oorzaak van dit tekort kon al minstens tien jaar geleden worden voorspeld: de vergrijzing van de Nederlandse bevolking. Bovendien: ‘Er gold tot een paar weken geleden een studentenstop bij de zeventien HBO’s die verpleegkundigen opleiden. De scholen konden namelijk geen stageplaatsen vinden voor hun studenten’. NRC Handelsblad meldt, dat deze nijpende situatie sinds kort enigszins is verlicht, omdat de regering hiertoe twee miljard euro beschikbaar stelde. Maar toch: ‘duizenden verpleegkundigen en verzorgenden, …, verlieten vorig jaar hun functie. De een vindt de onregelmatige diensten te zwaar, de ander het loon te laag of de carrièreperspectieven te klein’. NRC Handelsblad vervolgt: ‘De werkdruk is hoog, ik hoor iedereen erover. Het ziekteverzuim ook, en daardoor weer de werkdruk voor anderen. In de zomer helemaal - door vakanties - dat is elk jaar zo. Maar er zijn nu ook overal vacatures die niet worden ingevuld’. De ziekenhuizen en de wijkverpleging stellen zich star op: ‘ze eisen allemaal dat je 24 uur per week werkt en avond- en nachtdiensten draait’. Aldus een verpleegkundige (37 jaar, alleenstaand, met twee kinderen van 11 en 12 jaar): zij koos voor een baan bij een huisartsenpost. Met een lager (uur)salaris, voor zestien uur per week, waarbij ze de avonden waarop ze wilde werken zelf kon bepalen. Nu maakt Nederland deel uit van de Europese Unie, met een vrij verkeer van personen. Dus kunnen buitenlanders van binnen de Unie in Nederland als verpleegkundige aan de slag. Dat blijkt te werken: ‘… Werkgevers kunnen een beroep doen op arbeidskrachten die in hun eigen land een lager loon krijgen’. Zoals de 24-jarige Spaanse Gaby. Zij is in haar land tot verpleegkundige opgeleid, maar kan daar geen baan krijgen. Gaby leerde via Skype in drie maanden Nederlands, en werkt sinds een jaar in de thuiszorg in Haarlem. 32 Uur per week, en vaak langer. Gaby is één van de honderd Spaanse en Italiaanse verpleegkundigen die in 2017 door een bedrijf naar Nederland zijn gehaald. Dit jaar zijn er zestig van zulke immigranten gepland, en in 2019 zelfs vierhonderd. De eerste vijftien maanden zijn zij in dienst van het bedrijf, daarna van de Nederlandse zorginstelling En de dure huisvesting in Nederland? Gaby deelt samen met een collega (de huur van) een woning. De directeur van het immigratiebedrijf verwacht dat de meerderheid van zijn Zuid Europese verpleegkundigen definitief in Nederland zal blijven.
  10. Gelezen in het Financieele Dagblad van 13 januari, bladzijde 23. De bestuursvoorzitter van een Nederlands Universitair Medisch Centrum meldt, dat ‘ziekenhuizen worden leeggeroofd door verpleeghuizen’. De regering heeft ruim 2 miljard euro beschikbaar gesteld voor 20.000 medewerkers en –sters in verpleeghuizen. Wat nu gebeurt is, dat verplegend personeel hun ziekenhuis of thuiszorg inruilt voor een verpleeghuis. Om de simpele reden dat verpleeghuizen méér dan het minimaal afgesproken landelijke CAO-loon betalen. Tsja …. de Branche-vereniging Thuiszorg Nederland voegt er aan toe, dat ‘voorkomen moet worden, dat personeel de koopkracht in de zorgsector volgt’. De opstelling van deze twee zorg-leidinggevenden valt op: 1 zij richten hun pijlen direct op het verplegende personeel. Voor die categorie zorgwerkers moet de marktwerking kennelijk worden uitgesloten door overal het minimaal afgesproken landelijke CAO-loon te betalen. Terwijl zo’n marktwerking in de zorg al jaren (meer) vanzelfsprekend is bij medisch specialisten en hoge(re) managementfuncties. 2 de vergrijzing van de Nederlandse bevolking zal in de eerstkomende dertig jaar fors groeien, en zodoende leiden tot een ‘voelbaar’ stijgende vraag naar zorgpersoneel. Kortom: houd er rekening mee, dat zorginstellingen binnen afzienbare tijd méér dan het minimum CAO-loon aan hun verplegend personeel moeten gaan betalen. De afwerende, en vooral inflexibele, opstelling van de twee hierboven genoemde zorgbestuurders zullen dit onvermijdelijke economische mechanisme niet tegenhouden. Bovendien spoort hun opstelling mijns inziens niet met het inzicht & anticipatievermogen, dat je van mensen in zulke belangrijke zorgfuncties mag verwachten.
  11. Bron: NRC Handelsblad van 25 juli. Een Nederlandse zorgbestuurder reageert op detacheringsbureaus, die verpleegkundigen aanbieden. Hij zegt hierover het volgende: Hij begrijpt dat verpleegkundigen bezwijken voor het financieel gunstige aanbod van een detacheringsbureau: Waar hij zich aan stoort: ‘… detacheringsbureaus lokken verpleegkundigen weg bij een ziekenhuis om ze duurder aan te bieden bij een ander ziekenhuis’. De zorgbestuurder signaleert een negatieve spiraal: ‘… als een verpleegkundige … slechts de gaten van de detacheringskrachten mogen vullen, dan kan hij of zij beter kiezen voor het geld, de auto of de bonus’. Hij steekt de hand in eigen boezem: ‘hebben wij dan zitten slapen als ziekenhuisbestuurders? De zorgbestuurder draagt oplossingen aan: ‘geef medewerkers gegarandeerd de mogelijkheid om verder te groeien in interessante functies. … Bied ze meteen aan dat ze terug kunnen komen. Schep hier een regionaal opleidingsbudget voor’. Ten slotte: ‘wij bestuurders zijn aan zet. Detacheringsbureaus … mogen niet uitsluitend kiezen voor de lusten. En de ziekenhuizen opzadelen met de lasten. … Een andere mogelijke oplossing is, om … te besluiten niet meer in zee te gaan met deze bureaus’. Tot zover deze zorgbestuurder. Het probleem van een tekort aan verpleegkundigen speelt al de nodige jaren, en detacheringsbureaus profiteren domweg van een (te) groot verschil tussen vraag en aanbod. De vraag blijft natuurlijk, hoe dit voorspelbare tekort zo heeft kunnen oplopen. Is er onvoldoende opgeleid? Waarom hebben de Nederlandse zorgkoepels de detachering van (binnen- en buitenlandse) verpleegkundigen niet zelf georganiseerd -- om daarmee de winst van een commercieel detacheringsbureau uit te sparen? Verder vertelt de zorgbestuurder bij punt 5 niet, hoeveel het kost om de baan van een verpleegkundige op deze manier aantrekkelijker te maken. En tenslotte het uitsluiten van commerciële detacheringsbureaus, zoals bedoeld onder punt 6: dit zal de onderlinge solidariteit van zorgbestuurders sterk onder druk zetten. Misschien wel te sterk.
  12. WoutVisser

    crisis met antibiotica

    Het Financieele Dagblad (FD) van 7 juli: … Steeds meer bacteriën worden resistent tegen antibiotica De oplossing: nieuwe antibiotica ontwikkelen Het probleem: voor farma-bedrijven valt daar geen cent aan te verdienen. Het FD verklaart deze merkwaardige ontwikkeling uit een sterk verminderd verbruik van nieuwe antibiotica: vanaf 2009 zetten medici deze geneesmiddelen uitsluitend in als laatste redmiddel, om te voorkomen dat bacteriën ook hiertegen weerstand ontwikkelen. Wat blijft is het grote probleem, dat het huidige bestand aan antibiotica onvoldoende is om het huidige bestand aan resistente bacteriën te bestrijden. De farma-industrie onderkent dit probleem, maar ontwikkelt geen nieuwe antibiotica -- omdat ze het geïnvesteerde geld daarmee niet kunnen terugverdienen. Zij pleit voor overheidssteun, voor een injectie met ons gezamenlijke belastinggeld. Andere mogelijke oplossing is een sterkere preventie van infectieziekten. Het FD citeert oud-bewindsman Pieter Winsemius. Laatstgenoemde verwijst naar de (tot voor kort?) levendige illegale handel in antibiotica voor varkens. En naar de varkenshouders en hun familie, die bij een ziekenhuisopname vanwege resistente bacteriën ‘apart’ werden gelegd. Winsemius: ‘ik weet niet of er de voorbije jaren inderdaad zoveel gebeurd is. Wat ik wel weet is dat betrokken partijen dat altijd zeggen’.
  13. WoutVisser

    crisis met antibiotica

    Het Financieele Dagblad van 6 april: Het Amsterdamse Academisch Medisch Centrum (AMC) heeft besloten om zelf CDCA te maken, een medicijn tegen de stofwisselingsziekte CTX (met ruim 60 patiënten in Nederland). Fabrikant Leadiant heeft hiervoor gedurende 10 jaar het recht op alleenverkoop. Het probleem: het AMC maakt CDCA voor ongeveer 25.000 euro, en Leadiant vraagt er circa 200.000 euro voor. Het AMC wilde dit medicijn blijven gebruiken, en was bang dat de zorgverzekeraars het niet meer zouden vergoeden. Het AMC loopt met zijn initiatief het risico om voor de rechter gesleept te worden, want Leadiant dreigt flink wat ‘handel’ mis te lopen. Toch heeft het AMC besloten om dit risico te nemen, met de opmerking dat CDCA vroeger voor circa 35.000 euro te koop was. Het AMC steekt op een loffelijke manier zijn nek uit: de aldus uitgespaarde 175.000 euro per medicijn kan nu voor andere zorgdoelen worden bestemd. En/of voor het matigen van de premie van onze zorgverzekering.
  14. WoutVisser

    crisis met antibiotica

    Niemand is alwetend, ook Wout Visser niet. Maar het is in ieder geval duidelijk dat dit probleem zich verder uitstrekt dan alleen over het medische veld.
  15. WoutVisser

    crisis met antibiotica

    Dank Isa, ik heb het gezien. Dit programma beperkt zich nogal eenzijdig tot het promoten van zo'n fagenbehandeling, terwijl het Financieele Dagblad tot de kern van het probleem doordringt: er wordt om financiële reden geen research meer gedaan. Wil je iets aan dit probleem doen, dan moet je natuurlijk beginnen om de oorzaak ervan volledig bloot te leggen. Temeer daar we het over één ding eens kunnen zijn: het probleem is groot.
  16. WoutVisser

    Meld je aan voor gesprek over Bewust zorggebruik

    Ik doe graag mee, Isa.
  17. Kernprobleem in iedere organisatie, Zorg en daarbuiten: hoe zet je de juiste mensen op de juiste stoelen? In de zorg wordt hier vaak grof mee geblunderd. Hoofdzakelijk omdat managers/directeuren in de zorg alleen maar medisch zijn geschoold. En toch (mee)beslissen over financiën, onroerend goed, ICT; kortom, over disciplines waar ze onvoldoende verstand van hebben. En als deze facilitaire ondersteuning slecht functioneert, dan hebben de zorgverleners daar ook last van. En lijdt de zorg er dus onder. Eigenlijk een simpel abc'tje, dat in de Zorg verbazend hardnekkig is uit te roeien.
  18. WoutVisser

    Meld je aan voor gesprek over Bewust zorggebruik

    Om de discussie zuiver te houden: de zorg wordt alsmaar duurder, en dat komt voornamelijk omdat de zorgtechnieken steeds beter en ingewikkelder worden. Voorbeeld: als iemand 50 jaar geleden zijn/haar knie verbrijzelde, werd het been geamputeerd. Kosten: pakweg 4.000 euro. Tegenwoordig krijgt de patiënt een kunstknie. Kosten: een aanzienlijk veelvoud van 4.000 euro. We zijn nu zo langzamerhand op het punt gekomen dat de zorg nauwelijks meer betaalbaar is. Deze situatie kun je nog wel een beetje 'rekken' door het inefficiënte gebruik van geld in de Zorg aan te pakken. Maar dat verandert weinig aan het fundamentele probleem. We zien nu al, dat rijke mensen betere en snellere zorg krijgen dan minder rijke mensen - domweg omdat ze meer kunnen betalen. En we ontkomen er niet aan om 'pijnlijke' keuzes te maken. Om de hoge kosten van een zorgbehandeling af te wegen tegen (bijvoorbeeld) de leeftijd of de maatschappelijke positie van de patiënt.
  19. ‘Verzorgenden met vals diploma aan de slag in de wijkverpleging’ is de alleszeggende titel van een NOS-nieuwsbericht van 23 juni. Dit bericht wordt als volgt uitgewerkt: Wat gebeurt er medisch? Onbevoegde en onbekwame zorgverleners verlenen 24/7-zorg, geven stervensbegeleiding, dienen morfine toe, vullen de benodigde medicatie niet aan. Enzovoorts. Dus: ronduit ernstig. Hoe komt dit? Een louche bureau wijkverpleging kopieert de (echte) zorgdiploma’s van sollicitanten, en laat onbevoegden onder deze kopieën zorg verlenen. We mogen veronderstellen dat zo’n bureau aan zijn klanten altijd een ‘gediplomeerde’ prijs vraagt, terwijl het zijn onbevoegde zorgverleners minder betaalt dan zijn gediplomeerde zorgverleners. Waarom komt dit nu pas naar boven? Een zorgbureau lichtte de NOS in, nadat dit bureau naar eigen zeggen al vier keer aangifte bij de politie had gedaan. De politie geeft geen commentaar. Waarna bleek dat deze zorgfraude ook bij andere zorgbureaus bekend is, evenals bij diverse zorgverzekeraars. Zo ontdekte een zorgverzekeraar dat een zorgverlener, die dagelijks aan een verzekerde zorg verleende, 200 kilometer verderop woonde. ----- Reactie 1: De V&VN, de beroepsvereniging voor verpleegkundigen en verzorgenden: ‘Het is onvoorstelbaar dat dit plaatsvindt in Nederland’. Reactie 2: De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, die van ons belastinggeld wordt betaald om dit soort misstanden te bestrijden. Deze overheidsinstelling meldt volgens de NOS niets méér dan ‘zeven meldingen van diplomafraude in de wijkverpleging en ouderenzorg’. Plus enkele vergelijkbare meldingen in de thuiszorg. En heeft de Inspectie iets met deze meldingen gedaan? Een woordvoerder, volgens de NOS: ‘We hebben hier geen sluitend beeld van. Het is niet verplicht om dit te melden’.
  20. Tips van een gepensioneerde voor je loopbaan: 1 een loopbaan is grotendeels onvoorspelbaar. Je kunt nooit verder dan 5 jaar vooruit kijken. 2 je kunt wel een heleboel willen, maar je bent belangrijk afhankelijk van de wisselende kansen en mogelijkheden in je omgeving. Doe daarom een paar dingen waar veel mensen moeite mee hebben: stel je flexibel op; offer vrije tijd op om te studeren; reis langere afstanden tussen je woning en je werk. 3 bereid je erop voor, dat robots veel menselijke taken in de toekomst gaan overnemen. Ook in de zorg. Zorg dat je iets leert over techniek, dat je begrijpt hoe een robot in elkaar zit & functioneert. 4 ook heel belangrijk: zelfkennis. Weet precies wat je kunt, en weet nog veel beter wat je niet kunt. En heb de discipline om in je werk halt te houden, precies op de grens van je kunnen en niet-kunnen. 😉
  21. WoutVisser

    #MeToo ook in de zorg

    Isa, je kunt het beste Google'en op 'Medisch Contact'. Op hun site staat een uitgebreide versie van dit onderzoek. Hetzelfde item was gisterenavond ook op het NOS-televisiejournaal. Ik begrijp dat het zich voornamelijk richt op het gedrag van artsen.
  22. WoutVisser

    #MeToo ook in de zorg

    Bron: NOS Teletekst van 6 juni. Het blad ‘Medisch Contact’ meldt dat één derde van de artsen en artsen-in-opleiding te maken krijgt met seksuele intimidatie. Het gaat hierbij vooral om vrouwen. 80% Van de slachtoffers is co-assistent of arts-in-opleiding, dus bekleedt in de hiërarchie een lage en nogal machteloze positie. De overlast varieert van grens-overschrijdende opmerkingen (ook via sociale media) tot handelingen die in de sfeer van het strafrecht vallen. Het onderzoek van ‘Medisch Contact’ beperkt zich tot artsen. Overig medisch personeel blijft hierin buiten beschouwing.
  23. Aangifte tegen een GGZ-instelling Bron: NRC Handelsblad van 17 mei. De familie van de 31-jarige Syrische man, die op 5 mei jl. in Den Haag drie mensen neerstak, gaat aangifte doen tegen de Haagse GGZ-instelling waar deze Syriër werd behandeld. De familie vindt, dat deze GGZ-instelling (mede) schuldig is aan het letsel dat zowel de dader als de slachtoffers op 5 mei opliepen. De broer van de dader had vooraf voor diens gewelddadigheid gewaarschuwd: bij de GGZ-instelling, bij het wijkteam, en bij het meldpunt ‘verwarde personen’ van de gemeente Den Haag. Ook was er een anonieme melding vooraf bij de politie, over een terroristisch motief bij de dader. Burgemeester Krikke deed de steekpartij in eerste instantie af als een ‘actie van een verwarde man’. Het woord is nu aan Justitie, aan de Haagse gemeentepolitiek, aan de Tweede Kamer, en ook aan minister Grapperhaus van Justitie. Als Justitie deze aangifte oppakt, dan komt de GGZ-zorg mogelijk in een nieuwe dimensie. Het (vergrote) risico om als instelling voor een misdrijf of overtreding veroordeeld te worden, al dan niet met een plicht tot schadevergoeding, zal naar verwachting doorwegen in de behandeling van GGZ-cliënten. Zodoende heb ik op site van GGZ Nederland gekeken of hier een reactie te vinden is. Onder ‘actueel’ blijkt in zijn algemeenheid, dat ‘juiste zorg voor personen met verward gedrag noodzakelijk blijft’. Het gaat hierbij om de aanpak van zulke personen door gemeenten. Nu maar afwachten hoe de autoriteiten op dit Haagse incident zullen reageren.
  24. Ministerie van VWS (= zorg): een ministerswisseling van VVD naar CDA Het Financieele Dagblad meldt vandaag, dat zorginstellingen gemakkelijk winstuitkeringen kunnen verstrekken met het belastinggeld waarmee ze worden gefinancierd. ?!?!? Daar is ons belastinggeld toch niet voor bedoeld? Nee, dat klopt: als VWS een vergunning (Wtzi) uitgeeft om zorg te verlenen, dan zit daar een verbod aan vast om winst uit te keren. De truuk om dit verbod te omzeilen, is gemakkelijk: de eigenaar/exploitant brengt de vergunning juridisch onder in een stichting, en zijn/haar zorgbedrijf in een BV. Deze truuk wordt volgens het Financieele Dagblad bij ‘veel (kleine) zorginstellingen’ toegepast. En u begrijpt dat het op deze manier ook gemakkelijk is om het wettelijke salarisplafond voor zorgbestuurders te ontduiken. Zo noemt het Financieele Dagblad een zorgexploitant, die in zijn zorg-BV een vermogen van 6,7 miljoen euro heeft opgebouwd. Nu komt het: deze manier van werken is strikt genomen geoorloofd , maar is niet ‘in de geest van de wet’. Hij is bij financiële deskundigen uit de zorgwereld allang bekend, en de wettelijke toezichthouders (die ook met belastinggeld worden betaald) staan erbij en kijken er naar (behoudens een enkele uitzondering).
  25. ‘Gemeenten moeten fatsoenlijk gaan betalen voor thuiszorg. Bonden en branche (werkgevers) gaan samen de strijd aan’, luidt de kop van een uitgebreid artikel in NRC Handelsblad van 28 april. U kent het regeringsbeleid: ouderen moeten zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Wat betekent, dat er daarom meer thuiszorg nodig is. Een tweede reden voor meer thuiszorg: het aantal ouderen neemt in de toekomst toe. NRC Handelsblad meldt, dat de Nederlandse thuiszorg niet langer over slechte betaling klaagt -- nee, men gaat er wat aan doen. Dat laatste gebeurt op de enig effectieve manier: sluit de gelederen en maak één front naar de geldgevers (de gemeenten). Enkele cijfers: Nederland telt bijna 400 gemeenten. NRC Handelsblad heeft aan 250 gemeenten een opgave gevraagd van het bruto-uurtarief, dat zij voor thuiszorg betalen. Slechts ‘een handvol’ van deze 250 gemeenten betaalt 25 euro of meer: dit bedrag geldt als wettelijk acceptabel basistarief. De overgrote meerderheid van deze 250 betaalt een uurtarief van rond de 23 euro. Het vraag-en-aanbod van de markt: de gemeente koos voor de laagste bieder. Ook melden gemeenten, dat zij te weinig geld hebben om het wettelijk acceptabele tarief te betalen. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten reageert: ‘de belangenverenigingen van de thuiszorg hebben voor hun stelling (onderbetaling) tot nog toe geen bewijs geleverd’. Het verantwoordelijke Ministerie van VWS valt bij: ‘het aantal gevallen waarop tot op heden is vastgesteld dat het tarief onjuist is vastgesteld, is zeer beperkt’. Na jarenlang onderling gekrakeel, trekken de werkgevers en de vakbonden in de thuiszorg nu samen op om het wettelijk acceptabele tarief te bedingen. Dat zal ook nodig zijn, want beide partijen hopen binnen afzienbare tijd met elkaar een nieuwe CAO af te sluiten. Met daarin een verwachte loonsverhoging van 3 tot 5%. Werkgevers en vakbonden samen: ‘we hebben elkaar nodig om verbeteringen door te voeren, ook richting gemeenten’.