WoutVisser

Lid ledenpanel
  • Aantal bijdragen

    1
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over WoutVisser

Achtergrond

  • Functie
    gepensioneerd
  • Branche
    Geestelijke Gezondheidszorg
  1. Geachte heer Dijksterhuis, Het is nogal goedkoop om het verplegend personeel bij te vallen in hun afkeer tegen regeldruk - zonder u te verdiepen in de argumenten van hen, die binnen de zorg hiervoor verantwoordelijk zijn. ------ Zo’n jaar of 15 geleden stegen de zorgkosten in Nederland jaarlijks met een slordige 10%. Zelfs u als psycholoog zult begrijpen, dat de regering moest ingrijpen om te voorkomen dat de zorg onbetaalbaar zou worden. Deze stijging had als voornaamste oorzaak, dat de medische technieken steeds verfijnder en effectiever werden (en worden) -- en daarom ook steeds duurder. Het klassieke voorbeeld: als iemand 50 jaar geleden zijn/haar knie verbrijzelde, werd het been boven de knie geamputeerd: kosten circa 4.000 euro. Tegenwoordig krijgt de patiënt een kunstknie: kosten circa 80.000 euro. Naast deze voornaamste oorzaak waren er ook andere prijsopdrijvers: de hebzucht van de medische industrie en de geneesmiddelenproducenten. En de inefficiëncy van medische instellingen, die (overwegend) gerund worden door medisch specialisten. Wat de laatstgenoemden betreft, begeef ik me nu even op uw terrein: medisch specialisten zijn in de regel sterk solistisch ingesteld; ze zijn niet opgeleid in bedrijfskunde en administratie, en hebben er meestal weinig tot geen affiniteit mee. Ze hebben vaak een hekel aan dergelijke disciplines, en voelen zich er in voorkomende gevallen te arrogant voor. ------ De regering moest ingrijpen in de stijgende zorgkosten, en deed dat door de zorg te commercialiseren: de financiële bewaking van de zorg werd bij de zorgverzekeraars gelegd. En laatstgenoemden deden datgene, wat iedere goede financiële manager doet: een scherpe administratie opzetten. Mocht u het niet weten: met een scherpe en accurate administratie krijg je een dito inzicht in de bedrijfsvoering. En daarmee ook in die onderdelen, die zuiniger en goedkoper georganiseerd kunnen worden. ‘Zonde van de tijd’ is administreren dus zeker niet, en het door u genoemde ‘gevoel van wantrouwen’ vloeit alleen maar voort uit de afkeer, die veel zorgverleners van administratie hebben. Sterker nog: een niet gering aantal onder hen hebben geen aanleg òm te administreren, en zijn daarom - met reden - bang voor hun baan. ------ Welbeschouwd maakt de genoemde afkeer, en de daaruit voortvloeiende weerstand, van medici en zorgverleners een behoorlijk hysterische indruk. Ze weren alleen maar af, en weigeren om zich te verdiepen in de argumenten van de administrateurs en hun financiële managers. Hier kan aan worden toegevoegd, dat medici en zorgverleners in hun privé ook een huishouding hebben, die aan financiële beperkingen is gebonden. Bovendien wijs ik erop, dat administreren op andere ‘werkvloeren’ (zoals bijvoorbeeld in een fabriek) alleszins normaal en ingeburgerd is. En ten derde nog een abc’tje, dat iedere medicus en zorgverlener kan begrijpen: hoe efficiënter een zorgbedrijf werkt, des te meer geld er overblijft voor datgene waar zo’n bedrijf voor staat: het verlenen van zorg. ------- Nu de kant van de financiële managers en hun administrateurs: zij weten allemaal, dat de Nederlandse zorg een ‘ijzeren wet’ kent: < als je aan zorgverleners financiële bevoegdheid toekent, dan wordt het geld er met bakken doorheen gedraaid >. De financiële medewerkers onderkennen, dat idealisme de motor is voor het werk van een zorgverlener. Maar zij moeten nu eenmaal ingrijpen om hun zorgbedrijf voor een faillissement te behoeden. ------ De toekomst: de afzwaaiende minister Edith Schippers krijgt in financiële kringen alle lof, omdat zij erin geslaagd is om de Nederlandse zorgkosten beheersbaar te maken. Verwacht mag worden, dat de zorgverzekeraars de dienst blijven uitmaken, en dat de verfoeide ‘regeldruk’ dus blijft. Medici en zorgverleners doen er verstandig aan om zich aan te passen, en daar zijn simpele manieren voor. Bijvoorbeeld door je te verdiepen in de argumenten van de ‘andere kant’, en daar begrip voor te tonen. Door in een cursus te leren hoe je sneller met 10 vingers kunt typen - erg handig en tijdbesparend als je regelmatig achter je pc moet kruipen. Tot zover mijn bijdrage. Graag wijs ik er nog op, dat uw Nijmeegse collega Patrick Jeurissen in de financiële kant van de zorg is gespecialiseerd. Met vriendelijke groeten, Wout Visser -- Leusden Noot van de redactie: deze bijdrage is een reactie op het artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?' uit magazine de Zorg #3, 2017 (pdf). Een deel uit dat artikel kun je online lezen: Tips voor meer werkplezier.