WoutVisser

Lid ledenpanel
  • Aantal bijdragen

    55
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over WoutVisser

Recente profielbezoeken

Het blok recente bezoekers is uitgeschakeld en wordt niet getoond aan andere gebruikers.

  1. WoutVisser

    De Zorginspectie keurt een medicijn af

    Bron: NRC Handelsblad van 4 augustus. Korte voorgeschiedenis (ik schreef op deze plaats eerder over deze affaire): In Nederland lijden ongeveer 65 mensen aan de erfelijke stofwisselingsziekte CTX. Hiervoor bestaat een medicijn, dat afkomstig is van fabrikant Leadiant. Hij rekent hiervoor 160.000 tot 220.000 euro per patiënt / per jaar, een bedrag dat de Nederlandse zorgverzekeraars in april 2018 te duur vonden -- en niet langer wilden vergoeden. Waarna het Amsterdamse universitaire ziekenhuis besloot om dit medicijn voortaan in eigen apotheek te vervaardigen: dat kon voor 25.000 euro per patiënt / per jaar. Wat is er nu gebeurd? Hoewel het Amsterdamse universitaire ziekenhuis haar eigen CTX-medicijn vooraf grondig had getest, heeft de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd dit product verboden. NRC Handelsblad: ‘Leadiant, dat boos was dat het ziekenhuis het middel zelf ging maken, vroeg de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd een test te doen. Een proefmonster dat de Inspectie nam, voldeed niet aan de Europese kwaliteitseisen … Van een klein deel van de grondstof zou niet achterhaald kunnen worden wat het precies is. Het kan een voor patiënten schadelijke stof zijn, maar dat hoeft niet’. De krant besluit: ‘Zorgverzekeraars vergoeden voorlopig weer het medicijn van Leadiant’.
  2. Bron: NRC Handelsblad van 25 juli. Een Nederlandse zorgbestuurder reageert op detacheringsbureaus, die verpleegkundigen aanbieden. Hij zegt hierover het volgende: Hij begrijpt dat verpleegkundigen bezwijken voor het financieel gunstige aanbod van een detacheringsbureau: Waar hij zich aan stoort: ‘… detacheringsbureaus lokken verpleegkundigen weg bij een ziekenhuis om ze duurder aan te bieden bij een ander ziekenhuis’. De zorgbestuurder signaleert een negatieve spiraal: ‘… als een verpleegkundige … slechts de gaten van de detacheringskrachten mogen vullen, dan kan hij of zij beter kiezen voor het geld, de auto of de bonus’. Hij steekt de hand in eigen boezem: ‘hebben wij dan zitten slapen als ziekenhuisbestuurders? De zorgbestuurder draagt oplossingen aan: ‘geef medewerkers gegarandeerd de mogelijkheid om verder te groeien in interessante functies. … Bied ze meteen aan dat ze terug kunnen komen. Schep hier een regionaal opleidingsbudget voor’. Ten slotte: ‘wij bestuurders zijn aan zet. Detacheringsbureaus … mogen niet uitsluitend kiezen voor de lusten. En de ziekenhuizen opzadelen met de lasten. … Een andere mogelijke oplossing is, om … te besluiten niet meer in zee te gaan met deze bureaus’. Tot zover deze zorgbestuurder. Het probleem van een tekort aan verpleegkundigen speelt al de nodige jaren, en detacheringsbureaus profiteren domweg van een (te) groot verschil tussen vraag en aanbod. De vraag blijft natuurlijk, hoe dit voorspelbare tekort zo heeft kunnen oplopen. Is er onvoldoende opgeleid? Waarom hebben de Nederlandse zorgkoepels de detachering van (binnen- en buitenlandse) verpleegkundigen niet zelf georganiseerd -- om daarmee de winst van een commercieel detacheringsbureau uit te sparen? Verder vertelt de zorgbestuurder bij punt 5 niet, hoeveel het kost om de baan van een verpleegkundige op deze manier aantrekkelijker te maken. En tenslotte het uitsluiten van commerciële detacheringsbureaus, zoals bedoeld onder punt 6: dit zal de onderlinge solidariteit van zorgbestuurders sterk onder druk zetten. Misschien wel te sterk.
  3. Over verpleegkundigen -- bron: NRC Handelsblad van 20 juli. Het is bekend: er bestaat in Nederland een voelbaar tekort aan verpleegkundigen, en het UWV voorspelt dat dit tekort in 2019 nog zal oplopen. Een belangrijke oorzaak van dit tekort kon al minstens tien jaar geleden worden voorspeld: de vergrijzing van de Nederlandse bevolking. Bovendien: ‘Er gold tot een paar weken geleden een studentenstop bij de zeventien HBO’s die verpleegkundigen opleiden. De scholen konden namelijk geen stageplaatsen vinden voor hun studenten’. NRC Handelsblad meldt, dat deze nijpende situatie sinds kort enigszins is verlicht, omdat de regering hiertoe twee miljard euro beschikbaar stelde. Maar toch: ‘duizenden verpleegkundigen en verzorgenden, …, verlieten vorig jaar hun functie. De een vindt de onregelmatige diensten te zwaar, de ander het loon te laag of de carrièreperspectieven te klein’. NRC Handelsblad vervolgt: ‘De werkdruk is hoog, ik hoor iedereen erover. Het ziekteverzuim ook, en daardoor weer de werkdruk voor anderen. In de zomer helemaal - door vakanties - dat is elk jaar zo. Maar er zijn nu ook overal vacatures die niet worden ingevuld’. De ziekenhuizen en de wijkverpleging stellen zich star op: ‘ze eisen allemaal dat je 24 uur per week werkt en avond- en nachtdiensten draait’. Aldus een verpleegkundige (37 jaar, alleenstaand, met twee kinderen van 11 en 12 jaar): zij koos voor een baan bij een huisartsenpost. Met een lager (uur)salaris, voor zestien uur per week, waarbij ze de avonden waarop ze wilde werken zelf kon bepalen. Nu maakt Nederland deel uit van de Europese Unie, met een vrij verkeer van personen. Dus kunnen buitenlanders van binnen de Unie in Nederland als verpleegkundige aan de slag. Dat blijkt te werken: ‘… Werkgevers kunnen een beroep doen op arbeidskrachten die in hun eigen land een lager loon krijgen’. Zoals de 24-jarige Spaanse Gaby. Zij is in haar land tot verpleegkundige opgeleid, maar kan daar geen baan krijgen. Gaby leerde via Skype in drie maanden Nederlands, en werkt sinds een jaar in de thuiszorg in Haarlem. 32 Uur per week, en vaak langer. Gaby is één van de honderd Spaanse en Italiaanse verpleegkundigen die in 2017 door een bedrijf naar Nederland zijn gehaald. Dit jaar zijn er zestig van zulke immigranten gepland, en in 2019 zelfs vierhonderd. De eerste vijftien maanden zijn zij in dienst van het bedrijf, daarna van de Nederlandse zorginstelling En de dure huisvesting in Nederland? Gaby deelt samen met een collega (de huur van) een woning. De directeur van het immigratiebedrijf verwacht dat de meerderheid van zijn Zuid Europese verpleegkundigen definitief in Nederland zal blijven.
  4. WoutVisser

    crisis met antibiotica

    Niemand is alwetend, ook Wout Visser niet. Maar het is in ieder geval duidelijk dat dit probleem zich verder uitstrekt dan alleen over het medische veld.
  5. WoutVisser

    crisis met antibiotica

    Dank Isa, ik heb het gezien. Dit programma beperkt zich nogal eenzijdig tot het promoten van zo'n fagenbehandeling, terwijl het Financieele Dagblad tot de kern van het probleem doordringt: er wordt om financiële reden geen research meer gedaan. Wil je iets aan dit probleem doen, dan moet je natuurlijk beginnen om de oorzaak ervan volledig bloot te leggen. Temeer daar we het over één ding eens kunnen zijn: het probleem is groot.
  6. WoutVisser

    crisis met antibiotica

    Het Financieele Dagblad (FD) van 7 juli: … Steeds meer bacteriën worden resistent tegen antibiotica De oplossing: nieuwe antibiotica ontwikkelen Het probleem: voor farma-bedrijven valt daar geen cent aan te verdienen. Het FD verklaart deze merkwaardige ontwikkeling uit een sterk verminderd verbruik van nieuwe antibiotica: vanaf 2009 zetten medici deze geneesmiddelen uitsluitend in als laatste redmiddel, om te voorkomen dat bacteriën ook hiertegen weerstand ontwikkelen. Wat blijft is het grote probleem, dat het huidige bestand aan antibiotica onvoldoende is om het huidige bestand aan resistente bacteriën te bestrijden. De farma-industrie onderkent dit probleem, maar ontwikkelt geen nieuwe antibiotica -- omdat ze het geïnvesteerde geld daarmee niet kunnen terugverdienen. Zij pleit voor overheidssteun, voor een injectie met ons gezamenlijke belastinggeld. Andere mogelijke oplossing is een sterkere preventie van infectieziekten. Het FD citeert oud-bewindsman Pieter Winsemius. Laatstgenoemde verwijst naar de (tot voor kort?) levendige illegale handel in antibiotica voor varkens. En naar de varkenshouders en hun familie, die bij een ziekenhuisopname vanwege resistente bacteriën ‘apart’ werden gelegd. Winsemius: ‘ik weet niet of er de voorbije jaren inderdaad zoveel gebeurd is. Wat ik wel weet is dat betrokken partijen dat altijd zeggen’.
  7. WoutVisser

    Meld je aan voor gesprek over Bewust Zorggebruik

    Ik doe graag mee, Isa.
  8. Kernprobleem in iedere organisatie, Zorg en daarbuiten: hoe zet je de juiste mensen op de juiste stoelen? In de zorg wordt hier vaak grof mee geblunderd. Hoofdzakelijk omdat managers/directeuren in de zorg alleen maar medisch zijn geschoold. En toch (mee)beslissen over financiën, onroerend goed, ICT; kortom, over disciplines waar ze onvoldoende verstand van hebben. En als deze facilitaire ondersteuning slecht functioneert, dan hebben de zorgverleners daar ook last van. En lijdt de zorg er dus onder. Eigenlijk een simpel abc'tje, dat in de Zorg verbazend hardnekkig is uit te roeien.
  9. WoutVisser

    Meld je aan voor gesprek over Bewust Zorggebruik

    Om de discussie zuiver te houden: de zorg wordt alsmaar duurder, en dat komt voornamelijk omdat de zorgtechnieken steeds beter en ingewikkelder worden. Voorbeeld: als iemand 50 jaar geleden zijn/haar knie verbrijzelde, werd het been geamputeerd. Kosten: pakweg 4.000 euro. Tegenwoordig krijgt de patiënt een kunstknie. Kosten: een aanzienlijk veelvoud van 4.000 euro. We zijn nu zo langzamerhand op het punt gekomen dat de zorg nauwelijks meer betaalbaar is. Deze situatie kun je nog wel een beetje 'rekken' door het inefficiënte gebruik van geld in de Zorg aan te pakken. Maar dat verandert weinig aan het fundamentele probleem. We zien nu al, dat rijke mensen betere en snellere zorg krijgen dan minder rijke mensen - domweg omdat ze meer kunnen betalen. En we ontkomen er niet aan om 'pijnlijke' keuzes te maken. Om de hoge kosten van een zorgbehandeling af te wegen tegen (bijvoorbeeld) de leeftijd of de maatschappelijke positie van de patiënt.
  10. ‘Verzorgenden met vals diploma aan de slag in de wijkverpleging’ is de alleszeggende titel van een NOS-nieuwsbericht van 23 juni. Dit bericht wordt als volgt uitgewerkt: Wat gebeurt er medisch? Onbevoegde en onbekwame zorgverleners verlenen 24/7-zorg, geven stervensbegeleiding, dienen morfine toe, vullen de benodigde medicatie niet aan. Enzovoorts. Dus: ronduit ernstig. Hoe komt dit? Een louche bureau wijkverpleging kopieert de (echte) zorgdiploma’s van sollicitanten, en laat onbevoegden onder deze kopieën zorg verlenen. We mogen veronderstellen dat zo’n bureau aan zijn klanten altijd een ‘gediplomeerde’ prijs vraagt, terwijl het zijn onbevoegde zorgverleners minder betaalt dan zijn gediplomeerde zorgverleners. Waarom komt dit nu pas naar boven? Een zorgbureau lichtte de NOS in, nadat dit bureau naar eigen zeggen al vier keer aangifte bij de politie had gedaan. De politie geeft geen commentaar. Waarna bleek dat deze zorgfraude ook bij andere zorgbureaus bekend is, evenals bij diverse zorgverzekeraars. Zo ontdekte een zorgverzekeraar dat een zorgverlener, die dagelijks aan een verzekerde zorg verleende, 200 kilometer verderop woonde. ----- Reactie 1: De V&VN, de beroepsvereniging voor verpleegkundigen en verzorgenden: ‘Het is onvoorstelbaar dat dit plaatsvindt in Nederland’. Reactie 2: De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, die van ons belastinggeld wordt betaald om dit soort misstanden te bestrijden. Deze overheidsinstelling meldt volgens de NOS niets méér dan ‘zeven meldingen van diplomafraude in de wijkverpleging en ouderenzorg’. Plus enkele vergelijkbare meldingen in de thuiszorg. En heeft de Inspectie iets met deze meldingen gedaan? Een woordvoerder, volgens de NOS: ‘We hebben hier geen sluitend beeld van. Het is niet verplicht om dit te melden’.
  11. WoutVisser

    #MeToo ook in de zorg

    Isa, je kunt het beste Google'en op 'Medisch Contact'. Op hun site staat een uitgebreide versie van dit onderzoek. Hetzelfde item was gisterenavond ook op het NOS-televisiejournaal. Ik begrijp dat het zich voornamelijk richt op het gedrag van artsen.
  12. WoutVisser

    #MeToo ook in de zorg

    Bron: NOS Teletekst van 6 juni. Het blad ‘Medisch Contact’ meldt dat één derde van de artsen en artsen-in-opleiding te maken krijgt met seksuele intimidatie. Het gaat hierbij vooral om vrouwen. 80% Van de slachtoffers is co-assistent of arts-in-opleiding, dus bekleedt in de hiërarchie een lage en nogal machteloze positie. De overlast varieert van grens-overschrijdende opmerkingen (ook via sociale media) tot handelingen die in de sfeer van het strafrecht vallen. Het onderzoek van ‘Medisch Contact’ beperkt zich tot artsen. Overig medisch personeel blijft hierin buiten beschouwing.
  13. Tips van een gepensioneerde voor je loopbaan: 1 een loopbaan is grotendeels onvoorspelbaar. Je kunt nooit verder dan 5 jaar vooruit kijken. 2 je kunt wel een heleboel willen, maar je bent belangrijk afhankelijk van de wisselende kansen en mogelijkheden in je omgeving. Doe daarom een paar dingen waar veel mensen moeite mee hebben: stel je flexibel op; offer vrije tijd op om te studeren; reis langere afstanden tussen je woning en je werk. 3 bereid je erop voor, dat robots veel menselijke taken in de toekomst gaan overnemen. Ook in de zorg. Zorg dat je iets leert over techniek, dat je begrijpt hoe een robot in elkaar zit & functioneert. 4 ook heel belangrijk: zelfkennis. Weet precies wat je kunt, en weet nog veel beter wat je niet kunt. En heb de discipline om in je werk halt te houden, precies op de grens van je kunnen en niet-kunnen. 😉
  14. Aangifte tegen een GGZ-instelling Bron: NRC Handelsblad van 17 mei. De familie van de 31-jarige Syrische man, die op 5 mei jl. in Den Haag drie mensen neerstak, gaat aangifte doen tegen de Haagse GGZ-instelling waar deze Syriër werd behandeld. De familie vindt, dat deze GGZ-instelling (mede) schuldig is aan het letsel dat zowel de dader als de slachtoffers op 5 mei opliepen. De broer van de dader had vooraf voor diens gewelddadigheid gewaarschuwd: bij de GGZ-instelling, bij het wijkteam, en bij het meldpunt ‘verwarde personen’ van de gemeente Den Haag. Ook was er een anonieme melding vooraf bij de politie, over een terroristisch motief bij de dader. Burgemeester Krikke deed de steekpartij in eerste instantie af als een ‘actie van een verwarde man’. Het woord is nu aan Justitie, aan de Haagse gemeentepolitiek, aan de Tweede Kamer, en ook aan minister Grapperhaus van Justitie. Als Justitie deze aangifte oppakt, dan komt de GGZ-zorg mogelijk in een nieuwe dimensie. Het (vergrote) risico om als instelling voor een misdrijf of overtreding veroordeeld te worden, al dan niet met een plicht tot schadevergoeding, zal naar verwachting doorwegen in de behandeling van GGZ-cliënten. Zodoende heb ik op site van GGZ Nederland gekeken of hier een reactie te vinden is. Onder ‘actueel’ blijkt in zijn algemeenheid, dat ‘juiste zorg voor personen met verward gedrag noodzakelijk blijft’. Het gaat hierbij om de aanpak van zulke personen door gemeenten. Nu maar afwachten hoe de autoriteiten op dit Haagse incident zullen reageren.
  15. ‘Gemeenten moeten fatsoenlijk gaan betalen voor thuiszorg. Bonden en branche (werkgevers) gaan samen de strijd aan’, luidt de kop van een uitgebreid artikel in NRC Handelsblad van 28 april. U kent het regeringsbeleid: ouderen moeten zo lang mogelijk thuis blijven wonen. Wat betekent, dat er daarom meer thuiszorg nodig is. Een tweede reden voor meer thuiszorg: het aantal ouderen neemt in de toekomst toe. NRC Handelsblad meldt, dat de Nederlandse thuiszorg niet langer over slechte betaling klaagt -- nee, men gaat er wat aan doen. Dat laatste gebeurt op de enig effectieve manier: sluit de gelederen en maak één front naar de geldgevers (de gemeenten). Enkele cijfers: Nederland telt bijna 400 gemeenten. NRC Handelsblad heeft aan 250 gemeenten een opgave gevraagd van het bruto-uurtarief, dat zij voor thuiszorg betalen. Slechts ‘een handvol’ van deze 250 gemeenten betaalt 25 euro of meer: dit bedrag geldt als wettelijk acceptabel basistarief. De overgrote meerderheid van deze 250 betaalt een uurtarief van rond de 23 euro. Het vraag-en-aanbod van de markt: de gemeente koos voor de laagste bieder. Ook melden gemeenten, dat zij te weinig geld hebben om het wettelijk acceptabele tarief te betalen. De Vereniging van Nederlandse Gemeenten reageert: ‘de belangenverenigingen van de thuiszorg hebben voor hun stelling (onderbetaling) tot nog toe geen bewijs geleverd’. Het verantwoordelijke Ministerie van VWS valt bij: ‘het aantal gevallen waarop tot op heden is vastgesteld dat het tarief onjuist is vastgesteld, is zeer beperkt’. Na jarenlang onderling gekrakeel, trekken de werkgevers en de vakbonden in de thuiszorg nu samen op om het wettelijk acceptabele tarief te bedingen. Dat zal ook nodig zijn, want beide partijen hopen binnen afzienbare tijd met elkaar een nieuwe CAO af te sluiten. Met daarin een verwachte loonsverhoging van 3 tot 5%. Werkgevers en vakbonden samen: ‘we hebben elkaar nodig om verbeteringen door te voeren, ook richting gemeenten’.