Matima Verbeek

Lid ledenpanel
  • Aantal bijdragen

    17
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Matima Verbeek

Achtergrond

  • Branche
    Jeugdzorg

Recente profielbezoeken

65 profielweergaven
  1. Onderhandelingsresultaat 2018: wat vind jij ervan?

    Hallo @Isa IZZ Het wantrouwen ontstaat door de verhogingen van de premie en het verlagen van vergoedingen terwijl er miljarden aan reserves blijken te zijn. Ik ben het met @Hermina Vos eens: je denkt je goed verzekerd te hebben en dan moet je nòg veel zelf/bijbetalen. Zeker als je ouder wordt en je lichaam gaat slijten, dus óók je gebit, dan is dit niet leuk. En wanneer je steeds vaker berichten leest over miljarden overschotten bij de zorgverzekeraars en van andere (kleine!) zorgverzekeraars dat zij wel dezelfde zorg/vergoedingen leveren zonder hun premies te laten stijgen, dan vraag ik mij af of ik misleid wordt en wie hier de waarheid spreekt. Want net als @Hermina Vos ben ik ook aanvullens verzekerd, het grootste pakket, en als je ondanks dat toch steeds (meer) moet bijbetalen, dan voelt dat niet prettig. Temeer daar ik heb gehoord dat asielzoekers/vluchtelingen geen eigen risico of hoeven bij te betalen. Voor ons wordt de meest basale gezondheidszorg steeds vaker onbetaalbaar. Misschien is dit ook een gevolg van ons foute (zorg)systeem. Hoe dan ook, denk ik dat de waarheid boven tafel moet komen. Groet, @Matima Verbeek
  2. Onderhandelingsresultaat 2018: wat vind jij ervan?

    Hallo @Isa IZZ en @Hermina Vosdit las ik op NU.nl: ” De zorgkosten blijven stijgen en een steeds groter deel van ons geld gaat eraan op. Goed nieuws is de afspraak die ziekenhuizen en zorgverzekeraars voor 2018 hebben gemaakt over de gezamenlijke aanpak van dure geneesmiddelen. En hier blijft het niet bij, want bij zorgverzekeraar Zorg en Zekerheid daalt de zorgpremie in 2018. ''We maken met z’n allen steeds meer gebruik van de zorg'', zegt Raad van Bestuur-voorzitter Ton van Houten van Zorg en Zekerheid. ''Er komen steeds betere en duurdere behandelmethoden en medicijnen bij, waardoor we snel weer beter én steeds ouder worden. Dat drukt vervolgens weer op de kosten voor thuiszorg en wijkverpleging.'' ''Er was een forse stijging van de premie voorspeld. Inmiddels weten we bij Zorg en Zekerheid dat onze zorgkosten minder snel stijgen. Bij ons is minder geld uitgegeven aan de ziekenhuiszorg en aan medicijnen. En we maken scherpe inkoopafspraken met zorgaanbieders. Mede daarom kan de premie voor 2018 bij ons dalen.'' Nieuwsgierig naar alle artikelen van Zorg en Zekerheid op NU.nl? Lees het hier. Zorgkosten ''Zorg en Zekerheid kiest ervoor om een deel van haar reserves, via de premie terug te geven aan onze verzekerden. We doen dit stapsgewijs, om de premie zo stabiel mogelijk te houden. In de premie van 2018 geven we 33 miljoen euro van de reserves terug. Dat komt overeen met 87 euro per betalende verzekerde per jaar. Zolang het kan, blijven we dat doen.'' Van Houten eindigt met: '''Ten slotte pleiten we, samen met de andere kleinere zorgverzekeraars (VRZ), voor een verlaging van het verplichte eigen risico en vaste prijsafspraken met ziekenhuizen. Het zou mooi zijn als er tot 885 euro – het maximale eigen risico – slechts een paar tarieven voorkomen. Bijvoorbeeld één poliklinisch tarief, zodat de patiënt van tevoren weet wat zijn bezoek aan het ziekenhuis gaat kosten.'' Wil jij je laten verzekeren bij een zorgverzekeraar die zorg en gezondheid bereikbaar en betaalbaar wil maken? Kijk op de website voor meer informatie.” Bijzonder dat kleine zorgverzekeringen kennelijk wel goedkoper kunnen leveren en lagere premies kunnen berekenen. Het geeft te denken, in elk geval bij mij en het wekt mijn wantrouwen onder meer naar VGZ gezien jouw quote @Isa IZZ “Ten slotte maakt Coöperatie VGZ geen winst die vervolgens uitgekeerd zou worden aan aandeelhouders o.i.d. Het is geen commercieel bedrijf. Alle inkomsten die méér zijn de uitgaven, gaan terug de reserves in, die weer worden gebruikt om de premiestijging van de basisverzekering te ‘drukken’.“ Groet, @Matima Verbeek
  3. Onderhandelingsresultaat 2018: wat vind jij ervan?

    Hallo @Isa IZZ, ik krijg regelmatig mailtjes van "Het Nationaal Zorgfonds" (zie bijlage) en dan begrijp ik dat de premie van de Basis verzekering helemaal niet omhoog hoeft omdat de Zorgverzekeraars MILJARDEN op "de plank" hebben liggen. Als dit waar is, dan zullen de verzekeringnemers/St.IZZ dit toch mee moeten nemen in de onderhandelingen. Is het niet de moeite waard om te (laten) onderzoeken of het inderdaad waar is dat de Zorgverzekeraars zo'n onnodig grote buffer Koesteren? Dit hangt m.i. ook samen met de andere discussie die wij voeren over het (zorg)systeem dat niet deugd en de gevolgen daarvan. Groet, @Matima Verbeek Premies omhoog Absurd!.pdf
  4. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @Isa IZZ, ik vond/vind ook dat mijn reacties lang zijn. Ik heb het niet korter kunnen doen, mede door de vragen die je mij hebt gesteld. Ik begrijp wat je bedoeld: de mogelijkheden/bedoelingen/betekenis van Stichting IZZ is begrensd (gemaakt). Jammer: als St.IZZ er is voor alle aangesloten beroepsgroepen en werkgevers, die ook vertegenwoordigd zijn in het Bestuur, dan is St. IZZ een geweldig platform om de negatieve neveneffecten van het (zorg)systeem aan te pakken met een betere gezondheidszorg en gezondheid tot gevolg. Daarom blijf ik de mening toegedaan bij St. IZZ wel aan het juiste adres te zijn. En misschien moeten de (community)leden en het Bestuur "wakker geschud worden" en wijs gebruik (gaan) maken van dit unieke platform dat "zomaar" tot ieders beschikking staat. Want wanneer men uitgaat van "oorzaak en gevolg", dan zal men de hele weg terug moeten volgen vanaf het "gevolg" om bij de "oorzaak" te komen. Alleen zo los je m.i. de problemen/negatieve neveneffecten effectief op. Anders zal het niet verder komen dan "een doekje voor het bloeden" omdat alles als los zand benadert zal/blijft worden zonder de samenhang van de items te zien en te erkennen. Juist door de uniciteit van St.IZZ wordt een brede discussie mogelijk. Groet, @Matima Verbeek
  5. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @Isa IZZ, M.b.t "Visie": Het Systeem is ziek en daar is ons zorgsysyteem een onderdeel van. Je hebt al gezegd dat jullie niet kunnen toveren. Ik kan dat ook niet en dus zullen wij dit planmatig moeten aanpakken, met als doel een structurele verbetering want wij willen onszelf niet in de wielen rijden. Daarvoor is een strategie handig. In Nederland wordt er met een hiërarchie gewerkt waarbij de informatie/beleidsstroom overwegend van hoog naar laag gaat, waarbij de verpleegkundigen/verzorgenden onderaan de hiërarchie staan. Dus daarmee het "sluitstuk" zijn. (Wat daarvan de gevolgen zijn voor de kwaliteit van de zorg en de gezondheid in het algemeen, weten we inmiddels: die zijn veelal negatief te noemen. Wij zijn niet alleen het sluitstuk van de begroting, maar ook het sluitstuk van het uit te voeren beleid. Wat daarvan de gevolgen en oorzaken kunnen zijn, daar heb ik al eerder uitspraken over gedaan. In de Community kunnen wij daar vele onderwerpen terugvinden die hiervan een gevolg/oorzaak zijn.) Nu is er een hele tijd een discussie geweest, jaren 80-90, waarin werd gesteld dat wij, verpleegkundigen, een aparte beroepsgroep zijn met een eigen deskundigheid, en een eigen verantwoordelijkheid. Daar is ook NU'91 actief ingeweest. NU'91 is daar zelfs door ontstaan, als ik het mij goed herinner. Waarna uiteindelijk de wet BIG tot stand is gekomen. Ik heb op de website gelezen wat Stichting IZZ is en waaruit zij is samengesteld en daar zag ik dat NU'91 in het Bestuur is vertegenwoordigd, tezamen met andere afgevaardigden uit vakbonden en werkgevers. Wat wij zien is dat niet de verpleegkundige als beroepsgroep iets/veel te vertellen heeft over de kwaliteit van zorg en hoe wij die dienen te waarborgen, maar dat anderen dat voor ons doen. Daar wordt ook bepaald waar het geld naar toe gaat. En om het heel zwart-wit te stellen, gaat dat geld als eerste naar de top van de hiërarchie waarna de lager gelegen echelons volgen en wat er over schiet, is voor de verpleegkundigen/verzorgenden en de zorg. De privatisering en commercialisering heeft de kwaliteit van de zorg geen goed gedaan. @Wout Visser schrijft over achterblijven in het AWBZ tijdperk door zorgmanagers. Ik vraag mij af waarom wij in Nederland zo ons best doen, en hebben gedaan, om van de verpleegkundigen een echte beroepsgroep te maken met eigen deskundigheid en verantwoordelijkheid en een tuchtrecht, terwijl wij in de praktijk zo ons best doen om deze beroepsgroep te onderdrukken en hun op hun gezondheid en financiële beloning zo uit te buiten. Mannen en vrouwen krijgen NOG STEEDS NIET hetzelfde loon voor hetzelfde werk. Hetgeen gevolgen heeft voor de hoogte van uitkeringen en pensioenen. En dat laten wij ALLEMAAL gebeuren.......... Terwijl een doel van Stichting IZZ is: verbinden. Het verbinden van werkgevers en verpleegkundigen. En ja, wie zijn die werkgevers? Het is het geld dat uiteindelijk aan de touwtjes trekt. En dat zijn in deze tijd m.n. de Zorgverzekeraars. En zij zijn een hele MACHTIGE groep met een HEEL GROOT belang, niet zijnde het Algemeen Belang maar vooral het EIGEN BELANG. Met juristen, beleidmakers, commerciële deskundigen etc., etc. Daarmee rijst de vraag: Indien Stichting IZZ tezamen met haar (Community)leden besluit om stelling te nemen in het belang van de beroepsgroep met als positief neveneffect de kwaliteit van de zorg, wordt zij daar dan ook toe in staat gesteld, heeft zij dan ook die vrijheid, omdat ook de werkgevers in het Bestuur zijn vertegenwoordigd met niet altijd eenzelfde belang. Een andere vraag die rijst is: Indien de vertegenwoordiging van de werkgevers en werknemers in het Bestuur allen het doel van Stichting IZZ steunen, hoe komt het dan dat er niet eerder door hen de misstanden in de zorg, de negatieve neveneffecten en de erkenning van de verpleegkundigen als beroepsgroep met een eigen deskundigheid en verantwoordelijkheid aan de orde hebben gesteld. Papier is gewillig.....laat het in dit geval niet zo zijn..... Nu kan men zeggen: de Community is er voor de verpleegkundigen en de verzorgenden. De leden van Stichting IZZ. Dus wat zij inbrengen, daar gaan wij al dan niet mee aan de slag, afhankelijk van het draagvlak binnen de Community. Maar.....als wij met elkaar (Bestuur, staf, leden) Stichting IZZ zijn, dan zou er sprake moeten zijn van @solidariteit en dat maakt ons allemaal verantwoordelijk voor de inbreng en de kwaliteit van de beroepsgroep want uiteindelijk dient dit wel het Algemeen Belang want wanneer de beroepsgroep gezonder wordt, wordt de kwaliteit van zorg beter en zullen zorgvragers zich gezonder gaan voelen en dat zal de kosten in de zorg omlaag brengen. Ik zou ervoor pleiten om de verpleegkundigen als beroepsgroep met een eigen deskundigheid en verantwoordelijkheid te erkennen. Net zoals artsen, fysiotherapeuten, psychologen etc., etc. als deskundigen erkent zijn. En de verpleegkundigen zouden moeten bepalen hoe hun zorg eruit moet zien met de voorwaarden om die kwaliteit te waarborgen. Niet de Zorgverzekeraars en de farmaceutische industrie. Maar....de realiteit is dat ons systeem werkt met (krachtige)lobby's. Dus om positieve veranderingen teweeg te kunnen brengen, zullen wij in het huidige systeem moeten meedraaien om daar uiteindelijk, wanneer wij daarin stevig geaard zijn, positieve veranderingen te kunnen bewerkstelligen. En omdat het in onze beroepsgroep ontbreekt aan financiële middelen, zullen wij het wellicht moeten hebben van crowdfunding/sponsoring en van mensen die zich belangeloos willen inzetten omdat zij hart voor de zaak hebben. Misschien kan de SP een bedrag doneren, zij schijnen miljoenen in kas te hebben en zij zeggen dat zij zich hard willen maken voor de kwaliteit van de zorg. Het roer moet om: De Zorgverzekeraars mogen niet degenen zijn die bepalen waar het geld aan besteed wordt en aan wie. DAT moet voorbehouden zijn aan diegenen die de zorgverlenen en bepalen wat de kwaliteit van de zorg inhoud en die vormgeven, n.l. de deskundigen, voor ons werk zijn dat de verpleegkundigen en verzorgenden. Want het geld dat hiermee gemoeid is, is er niet voor zelfverrijking maar is er voor de kwaliteit van de zorg. En daarom is het zo belangrijk dat verpleegkundigen nadenken op micro, macro en meso niveau want alleen zo kun je je als volwaardige beroepsgroep staande houden in de harde politieke wereld en de wereld van ondernemers, waar ook de zorgverzekeraars onder vallen. Daar kunnen cursussen deskundigheidsbevordering op gegeven worden. Misschien is hier ook een rol voor Stichting IZZ weggelegd. Ik heb begrepen dat Stichting IZZ in 1977 is opgericht door werkgevers en werknemers in de zorg. Als belangenbehartiger van mensen in de zorg wil IZZ de gezondheid en inzetbaarheid van mensen in de zorg verbeteren. Ik ben daarom de mening toegedaan dat Stichting IZZ hierin zeker iets kan betekenen en ik zie niet waarom Stichting IZZ hier niet ook een voortrekkersrol zou kunnen hebben zonder zich als een "Greenpeace in de Zorg" te hoeven manifesteren. Want het volgen van de eigen doelstelling staat m.i. voorop. Alleen was 1977 een heel andere tijd als nu met heel andere (gezags)verhoudingen. Men kan zich afvragen of de omschreven doelstelling voor werkgevers en wernemers nog wel haalbaar is vanwege de door de tand des tijds veranderde belangen en verantwoordelijkheden..... Het is altijd in ieders belang om up to date te blijven. Wanneer wij willen dat er positieve veranderingen komen in de zorg en onze arbeidsomstandigheden, dan zullen wij ons allemaal bewust moeten zijn van onze eigen verantwoordelijkheden. Dat betekent dat wanneer collega's deze signalen voor kennisgeving aannemen, dat zij zich kennelijk niet bewust (meer) zijn van hun eigen verantwoordelijkheid en daarmee verantwoordelijk zijn voor het laten voortbestaan van de misstanden in de zorg en de negatieve neveneffecten die daarvan het gevolg zijn. Deze constatering/stellingname kan een belangrijk uitgangspunt in de Community zijn. Want wanneer de maatschappij geen appèl doet op de eigen verantwoordelijkheid van de verpleegkundige, is de kans groot dat dat deel van het verantwoordelijkheidsgevoel wegebt waardoor de betrokkenheid en het inzicht in de samenhang van factoren/signalen verdwijnt. Groet, @Matima Verbeek.
  6. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @Isa IZZ, ik heb een visie n.a.v. wat ik in diverse discussies heb gelezen. En die visie is dat veel ingebrachte onderwerpen dezelfde oorsprong hebben namelijk: de decennia lange bezuinigingen. Je kunt natuurlijk elk ingebracht onderwerp afzonderlijk bespreken/aanpakken. Maar als je de oorzaak niet weg neemt, dan kun je bezig blijven. Ik heb destijds in mijn opleiding geleerd probleemoplossend te denken en uit te voeren omdat je anders bezig blijft omdat je de oorzaak van die problemen niet wegneemt. Het is niet alleen een heel efficiënte methode, het is ook een heel effectieve methode die ons veel tijd en energie bespaart: het methodisch werken. Wij hebben een VAK geleerd met alles wat daarbij hoort. Ik vergelijk ons met een loodgieter die door de bezuinigingen met een steeds legere gereedschapskist aan het werk moet. Dan is het niet verwonderlijk dat die loodgieter zijn werk niet goed meer kan doen met ALLE NEGATIEVE NEVENEFFECTEN VAN DIEN. En dan is er de wet BIG waardoor verpleegkundigen en andere werkers die onder die wet vallen, zich bewust dienen te zijn van de EIGEN verantwoordelijkheid en die ook dienen te BEWAKEN daar zij bij gebleken nalatigheid PERSOONLIJK VERANTWOORDELIJK gehouden zullen worden: Als professional moet je "NEE" zeggen in onverantwoorde situaties. En dat gebeurd nog te weinig. Sinds "mensen heugenis" bestaat er een beroeps/bedrijfscultuur waardoor de individuele zorgmedewerker geen "nee" zegt want dat doe je niet. Veel (oudere)zorg medewerkers gaan er zelfs prat op dat zij in onmogelijke situaties toch hun werk hebben gedaan en/of hun dienst hebben gedraaid. En stilzwijgend wordt dat ook van de leerlingen en jongere jaars verwacht. Een m.i. misplaatste stoerdoenerij met grote kans op onverantwoordelijke gevolgen...... Gisterenavond, maandag 06 november '17, heb ik op Nieuwsuur (NPO 2) een reportage gezien over onze beroepsgroep en de gevolgen van de bezuinigingen en.......over een dreigend verpleegkundigen tekort, door o.a. een leerlingenstop?! Wat blijkt verder: de leerling verpleegkundigen hebben een studie die 4 jaar duurt. Daarin lopen zij stage. En zij KIEZEN ervoor om die in een ZIEKENHUIS te doen. Dus de "wijk", ouderenzorg en verpleeghuizen worden "vergeten" omdat die kennelijk niet voldoende interessant gevonden worden. Dit was in mijn tijd ONDENKBAAR: Waar jij ging stagelopen WERD VOOR JE BEPAALD. Want je moet toch ervaring opdoen in alle segmenten van het vak. Anders ben je geen volwaardige verpleegkundige na diplomering. Wij hadden het "OPO boekje" waarin je tijdens je opleidingsjaren specifieke handelingen kon laten aftekenen door je leidinggevende op de werkvloer. Waarmee ik niet niet wil zeggen dat vroeger alles beter was maar wel dat elke verandering niet automatisch een verbetering impliceert en dat alertheid altijd geboden is. Ik zeg niet dat IZZ niet genoeg doet. Ik denk wel dat de aanpak efficiënter zou kunnen waardoor er een beter resultaat ontstaat hetgeen de oorzaken en de gevolgen van de problematiek inzichtelijker maakt en dat bespaart ons allemaal geld en energie die daardoor efficiënter gebruikt kan worden. Want ik denk dat ook de verpleegkundigen/verzorgenden "groter" moeten gaan denken om zo zichzelf en hun zorgvragers te beschermen: micro, macro, meso niveau. In Den Haag hebben belanghebbenden in de diverse beroepsgroepen een sterke lobby. Kennelijk is dat in de gezondheidszorg niet zo. Daar wordt de dienst hoofdzakelijk door de zorgverzekeraars en de farmaceutische industrie uitgemaakt: De wereld op zijn kop!!! Extra geld dat er IS voor huisartsen t.b.v. hun zorg voor de ouderen WORDT DOOR DE ZORGVERZEKERAARS VASTGEHOUDEN waardoor de huisarts nog niet kan doen wat hij/zij moet doen! HET SYSTEEM IS ZIEK. En dàt moet verandert worden en DIE VERANDERING begint bij onszelf .....en zo is de circel rond en wanneer WIJ die niet weten te doorbreken, dan zal het zo blijven met alle negatieve neveneffecten en onvrede tot gevolg..... Misschien helpt het om een duidelijk plan op te stellen: een strategie. Want zo werkt het bedrijfsleven ook. Wil je iets bereiken, dan zul je planmatig en efficiënt te werk moeten gaan en als het even kan, iedereen een stapje voor moeten blijven. Misschien moet IZZ zorgen voor een stevige lobby in Den Haag bij "Onze Minister". En er zal structureel iets in de opleidingen tot verzorgende en verpleegkundigen moeten veranderen. Dáár zal gewerkt moeten worden aan een juiste attitude en het denken op micro,macro, en meso niveau. Die studenten moeten gewapend en getraind worden om de kwaliteit van hun zorg, van hun beroep ten ene male uit te dragen en te bewaken/te verbeteren. Nu blijkt dat de MSRA bacterie zich ook buiten de ziekenhuismuren heeft begeven en dat dat kennelijk mogelijk is gemaakt door de thuiszorg. Niets ten nadele van hen, maar kennelijk wordt daar toch heel anders met hygiëne omgegaan dan in de verpleging. Wij hollen kennelijk steeds achter de feiten aan. Ouderen/zieken worden eerder uit het ziekenhuis ontslagen en worden thuis verder verzorgt. Er wordt te weinig aan de mogelijke gevolgen van alle veranderingen gedacht: er wordt te makkelijk "uitgevoerd" zonder verder nadenken: Ondoordacht is Roekeloos en dat past m.i. niet bij de verantwoordelijkheid van onze beroepsgroep. Op 20 november schijnt er een actie dag te zijn voor verpleegkundigen. Zij gaan niet naar het Malieveld maar zij gaan op alternatieve wijze actie voeren zodat die niet ten koste van de zorgvragers gaat. Ik hoop dat ik hiermee mijn visie heb kunnen verduidelijken. Een visie die gebaseerd is op een decennia lange ervaring en die jammer genoeg nog steeds actueel blijkt te zijn. Groet, @Matima Verbeek
  7. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @Isa IZZ, dank je wel voor de toelichting. Mijn conclusie is dat veel van de besproken klachten/items hun oorsprong vinden in het gebrek aan geld en de daaruit voortvloeiende bezuinigingen: zorgverleners die vaker zelf een beroep moeten doen op de zorg, minder (gekwalificeerd)personeel hetgeen ten koste gaat van het werkplezier en dat werkdruk verhogend werkt waardoor “nee” zeggen steeds belastender wordt omdat je daarmee de druk op je collega’s verhoogd hetgeen zij jou weer niet in dank af zullen nemen hetgeen ten koste van de solidariteit gaat en àl deze signalen gaan ook ten koste van de kwaliteit van zorg hetgeen weer een oorzaak van ontevredenheid bij cliënten kan veroorzaken met mogelijk agressie tot gevolg etc, etc. Het lijkt erop dat wij kennelijk allemaal boter op ons hoofd hebben, omdat wij allemaal op de hoogte zijn van al datgene dat niet deugd in het systeem en er niet op een DOORTASTENDE manier iets aan doen. Ik heb een mail gekregen van het Nationaal Zorgfonds (zit in de bijlage) die n.a.v. het verplicht eigen risico dat gelijk blijft maar waar tegenover staat dat de premies zullen stijgen en dat allemaal omdat de zorgverzekeraars kennelijk “op hun geldreserves zitten”, waardoor de kwaliteit van zorg nog meer onder druk komt te staan. IZZ is óók een zorgverzekering: een collectieve zorgverzekring van onze beroepsgroep: waar bestaat haar silidariteit uit? IZZ heeft er zeker ook baat bij dat de kwaliteit van zorg en een gezond werklimaat voor de werkers in de zorg gerealiseerd wordt.......dan vraag ik mij ernstig af waarom IZZ daar (nog niet) actief mee aan de slag gaat tenzij IZZ er op haar beurt belang bij heeft om, behalve dit forum, daar niet actief mee aan de slag gaat/is gegaan. En dan hebben wij allemaal kunnen horen in de toelichting van Rutte en consorte op de plannen van deze regering dat asielzoekers alle zorg GRATIS krijgen!! Dat heeft m.i. NIETS met solidariteit te maken masr alles met scheef gegroeide verhoudingen. Eén van de eerste dingen die wij in onze opleidingen moesten leren was dat wij de oorzaken van de problemen moesten aanpakken om te voorkomen dat wij onze tijd zouden verdoen met “water naar de zee dragen”. En dan komen we terug op de EIGEN VERANTWOORDELIJKHEID die als een RODE DRAAD door alle lagen van de zorg loopt en wasrvoor destijds de wet BIG in het leven is geroepen. Het systeem, de arbeids/bedrijfs cultuur en daarmee wij allemaal zijnverantwoordelijk voor de negatieve neven effecten die ontstaan en blijven bestaan. #werkplezier, #solidariteit, # werkdruk, # beroepsziekten, # agressie, # bezuinigingen, #financierl beleid, # uitval jonge werknemers, # zorgkosten, # zorgverzekeraars, #etc,etc. Groet, @Matima Verbeek 01-11-2017 mail van Nationaal Zorgfonds.txt
  8. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @Isa IZZ, door de discussie o.a met @WoutVisser, en andere onderwerpen, o.a. waar ik zelf op gereageerd heb, zie ik steeds meer verbanden. Mijn vorige reactie aan @WoutVisser, heb ik besloten met een aantal #‘s. Veel vloeit voort uit bezuinigingen en de beroepscultuur waardoor verzorgenden de gevolgen voor de zorgvrager zo klein mogelijk houden, ten koste van zichzelf. En diegenen die een wat zakelijker instelling hebben, ontdekken dat de solidariteit hier vaak stopt. Ook het Bestuur en de beleidsmakers anticiperen daarop. Dan kom je toch ook op de eigen verantwoordelijkheid van de individuele verzorgende. Het lijkt allemaal met elkaar verweven te zijn: verschillende onderwerpen met gemeenschappelijke/overeenkomstige oorzaken. Oorzaak en gevolg(en). Alleen......is deze community bedoeld als uitlaatklep voor de leden, of is het ook bedoeld om gesignaleerde knelpunten/misstanden/problemen/etc. samen op te lossen? Groet, @Matima Verbeek
  9. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @WoutVisser , het is niet dat ik de discussie een richting op wil sturen, tijdens deze discussie worden verbanden zichtbaar die m.i. de moeite waard zijn om te bekijken zodat er op een adequate manier effectieve oplossingen kunnen worden gezien. Want dat is toch een doel: niet alleen signaleren maar ook oplossingen aandragen? Als dit niet een doel is van de gevoerde discussies, dan hebben deze discussies m.i. geen zin behalve “gel*l in de ruimte” en dat wordt er m.i. genoeg in de zorg gedaan. Vandaar dat dezelfde problemen al decennia lang op de agenda blijven staan en door elke nieuwe generatie zorgverleners opnieuw wordt aangedragen en besproken maar waar uiteindelijk niets mee gedaan wordt. Misschien ziet @Isa IZZ en/of anderen er wel iets in om items uit eenzelfde oorsprong te bundelen in de discussie. Ik zie namelijk heel graag dat er eindelijk adequate en effectieve oplossingen komen voor de diverse problemen/negatieve neveneffecten van ons broep/onze sector. En dat zullen wij uiteindelijk toch met elkaar moeten gaan doen #solidariteit, #verantwoordelijkheid, #plezier in je werk, # agressie, # gzondheid van de zorgverleners, #afhaken van jonge zorgverleners, etc,etc. Groet, @Matima Verbeek
  10. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @WoutVisser,@Isa IZZ, wij hebben het nu over o.a. #solidariteit, #werkplezier, #gezondheid van de verzorgenden. Het is mij opgevallen dat er in de community diverse onderwerpen afzonderlijk besproken worden terwijl zij wel degelijk met elkaar te maken hebben/in verband staan. Kunnen die discussies niet gebundeld worden? Dat verbreed de discussie en voorkomt "los zand" en verhoogd de effectiviteit. Groet, @Matima Verbeek
  11. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Hallo @WoutVisser, ik las zojuist dit artikel in nu.nl: “ Drie kwart van de verpleegkundigen vindt dat het personeelstekort in de zorg invloed heeft op hun gezondheid of privéleven. Dat blijkt maandag uit een peiling van beroepsvereniging Verpleegkundigen & Verzorgenden Nederland (V&VN) onder zeventienduizend verpleegkundigen en verzorgers. Sommige verpleegkundigen moeten alleen het werk van twee mensen doen, anderen werken bijna twee keer zoveel uren per week als in hun contract staat of ze kunnen bijna nooit een dag vrij krijgen. 62 procent draait extra diensten. De druk op verpleegkundigen en verzorgers is volgens V&VN zo groot dat deze invloed heeft op hun werk en hun privéleven. De beroepsvereniging zegt dat de werkdruk de kwaliteit van de zorg en de veiligheid van de patiënt in gevaar brengt. De verpleegkundigen voelen volgens V&VN een verantwoordelijkheidsgevoel voor hun patiënten. Daardoor nemen ze taken zoals grasmaaien of een rolstoel poetsen op zich. Dat leidt af van de echte zorg en zorgt voor extra stress. V&VN pleit ervoor dat verpleegkundigen zich focussen op de zorg en er voor de overige taken andere mensen worden ingehuurd. Het zou volgens de ondervraagden al behoorlijk schelen als zij kunnen stoppen met onnodige administratie. De beroepsvereniging pleit bij het nieuwe kabinet voor het opstellen van een noodplan met concrete maatregelen om de werkdruk in de zorg te verlagen” (einde artikel) En daarmee is mijn zienswijze bevestigd: zolang wij niet voor onszelf opkomen en respect voor onszelf en ons werk afdwingen door onze grenzen aan te geven èn te bewaken en onze attitude niet meer laten leiden door de al oude beroepscultuur die het heel normaal vindt en zelfs van ons eist om doorlopend over onze grenzen, ten koste van onszelf, te gaaan, zal er NIETS veranderen! Het s een baan met serieuze verantwoordelijkheden en die beginnen bij onszelf. Bovendien zijn de vakbonden ook niet meer wat ze geweest zijn. Harde acties die nodig zijn om aloude vicieuze circels te doorbreken, worden zeker in de zorg vermeden. Daarom ben ik van mening dat wij met zijn allen van hoog tot laag dit, voor zowel de zorgvrager als de zorgverlener, foute systeem in stand houden. #solidariteit Groet, @Matima Verbeek
  12. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Weet je, @WoutVisser, er kan pas iets wezenlijks veranderen wanneer mensen bereid zijn zichzelf te veranderen en dat geldt in het bijzonder voor de beleidsmakers. Zolang die bereidheid er niet is om zichzelf te veranderen, zal het ego het winnen om de persoonlijke "verworvenheden" in de vorm van privileges en inkomsten, te behouden ten koste van diegenen om wie het allemaal begonnen is: de zorgvrager. De mensen aan het bed/in de basis hebben de gewoonte om die gevolgen te compenseren ten koste van zichzelf. En dát zou m.i. moeten veranderen: Het is een BAAN en geen Liefdewerk Oud Papier!! En zolang de mensen aan de basis daar niet of onvoldoende van doordrongen zijn en daarvoor opkomen, zal er ook niets veranderen en zullen de jongeren ook steeds minder warm lopen voor zo'n baan. Want zeg nou zelf: welk zichzelf respecterend mens dwingt zichzelf tot roofbouw op zichzelf, hetgeen welzeker ten koste van de eigen gezondheid gaat, die voor een relatief laag salaris een grote verantwoordelijkheid draagt die hij met steeds minder middelen moet waarborgen en die op papier een gedelegeerde verantwoordelijkheid heten maar waarop men in de praktijk wèl afgerekend wordt, met geen uitzicht op verbetering omdat de beleidsmakers en leidinggevenden er op geen enkel vlak zelf op achteruit willen gaan en hun verworvenheden krampachtig vasthouden? Dus......begin bij jezelf, werkers in de gezondheidszorg, want pas wanneer je jezelf respecteert zal je door anderen gerespecteerd worden. Al sinds jaar en dag anticiperen de leidinggevenden en de beleidsmakers erop dat de zorgverleners in de basis het toch niet over hun hart kunnen verkrijgen om de zorgvrager de dupe te laten worden en zo houden wij met elkaar het hele systeem in stand en dat kan alleen verandert worden wanneer wij, de mensen aan de basis voor onszelf opkomen want......bij de politiek en het bestuur moet je niet zijn. Zoveel is in de laatste 4 à 5 decennia wel gebleken. En dan komt het aan op daadkracht èn solidariteit van de werkers in de basis en dan blijkt dat velen afhaken om eigen belang uit angst voor represailles....een eenmaal ontstane en diepgewortelde cultuur doorbreek je niet zomaar. Daar heeft zelfs de wet BIG niets aan kunnen veranderen. Helaas. Groet, @Matima Verbeek
  13. Reactie op artikel 'Werkplezier, waar zit 'm dat in?'

    Beste @WoutVisser en @Isa IZZ, Allereerst vind ik het een zwakte bod om het "gebrek aan tijd" aan te wenden om "niet te reageren". Door de discussie aan te gaan en kritisch naar zichzelf en het systeem te kijken, kun je knelpunten oplossen. Helaas blijkt het credo "Diens brood men eet, diens woord men spreekt" nog maar al te waar. Ik heb al eerder stukjes geschreven over werkdruk, "nee" zeggen en ¨het systeem¨ in een brede zin van het woord. Helaas hebben zorgmedewerkers het "nog steeds niet voor elkaar om de krachten te bundelen". Men opereert veelal in teamverband maar in de praktijk blijken het veelal solisten die op hun eigen gelijk/eiland blijven zitten. Zo zal er NOOIT wat veranderen en zolang men het EIGEN BELANG prevaleert boven het ALGEMEEN BELANG en men niet onderkent dat WIJ ALLEMAAL van HOOG tot LAAG samen het verschil moeten maken, zal er NIETS veranderen. Er is nog zo'n tegeltjes wijsheid dat zijn gelijk steeds weer bewijst: "Ze dronken een glas, zij deden een plas, en alles bleef zoals het was.......". Zolang ieder individu zijn ego op belangrijke punten NIET laat varen, zoals hebzucht, positie verbeteren ten koste van anderen, kwantiteit voor laten gaan op kwaliteit, dan heeft de z.g.n. samenwerking geen enkele zin en kan men zijn/haar energie beter in andere zaken steken door dan toch maar voor het eigen welbevinden te kiezen dan door frustratie(s) en roofbouw door een fout systeem geleid door lieden met een foute instelling, ten onder te gaan waarmee opnieuw gezegd kan worden dat alleen jij verantwoordelijk bent voor je eigen gezondheid en jij alleen goed voor een ander kan zorgen indien jij goed voor jezelf zorgt, zonder egoïsme of zelfverrijking. Maar dit zal nog generaties duren OMDAT de zieke/gehandicapte mens economisch NIET rendabel is en dus geld kost hetgeen ons Bestuur tot een minimum wil beperken hetgeen ten koste gaat van de kwaliteit van de zorg en haar veelal hard werkende mede werkers hetgeen voor een negatieve spiraal zorgt...... De politici zitten er in eerste instantie voor 4 jaren en dat is de periode dat telt.....het ¨lange termijn denken¨ is om die reden vaak niet relevant...... Bovendien moet hun schoorsteentje ook na die periode nog roken dus zal men ervoor waken om tegen de verkeerde schenen te schoppen. Zolang men de persoonlijke attitude niet wenst te veranderen, zal men tegen ¨dovemans oren¨ blijven praten. Men zal bij de BASIS moeten beginnen en dat is bij ZICHZELF! Mijn reactie is geen gevalletje van Doemdenken. Het is gebaseerd op jarenlange verkregen ervaring en inzichten. Ik vind het heel erg dat wij er met zijn allen nog steeds niet in geslaagd zijn om ONZE GEZONDHEIDSZORG voor IEDEREEN GEZOND TE MAKEN......men zegt dat de aanhouder wint...... Groet, @Matima Verbeek
  14. Wat is solidariteit voor jou?

    Hallo @Piet Duivestein en @Isa IZZ, Ik heb mijn stukje al 3x geschreven en telkens gaat er met het plaatsen iets mis. Ook vanaf mijn mobile telefoon. Dit vraagt veel tijd. Nu een laatste poging....... mijn reactie IZZ.pdf TOEVOEGING DOOR MODERATOR IZZ: DE TEKST UIT HET PDF-BESTAND: ......mijn laatste poging: Dat er ouderen zijn die om een pilletje vragen omdat zij het gevoel hebben ons tot last te zijn, zegt iets over onze maatschappij. Dat IZZ is ontstaan vanuit de CAO, zegt m.i. dat men "economisch rendabel" moet zijn. Terugkijkend vanaf 1980, moet ik constateren dat de solidariteit steeds meer afneemt en het "economisch belang" steeds meer toeneemt. En dat zal tot gevaarlijke situaties en discussies (gaan) leiden in de gezondheidszorg. Nu al nemen velen de medicijnen/de zorg niet die zij nodig hebben: te duur, men kan het niet (meer) betalen. De werkers in de gezondheidszorg zeggen dat zij het mooiste beroep op aarde hebben.....sluiten zij hun ogen voor de realiteit? Of is het "beroepsblindheid"? Actievoeren doen de werkers in de gezondheidszorg niet graag. Opkomen voor hun belangen en daardoor voor de belangen van de zorgvragers gebeurd (veel) te weinig. En zo kan het geld dat voor de zorg bedoeld is op de verkeerde plaatsen terecht komen. Zo hebben/krijgen verzekeraars het voor het zeggen boven de werkelijke deskundigen (artsen, verpleegkundigen, para medici, etc). Daar helpt zelfs het BIG niet aan. Als alles oorzaak en gevolg is, laten wij het dan niet zelf gebeuren? Dit forum/community is een mooi initiatief. Maar als het alleen binnen de community blijft, dan heeft het nog geen zin. Staatssecretaris van Rijn heeft de schrijnende situatie van zijn moeder kennelijk niet aangegrepen om een positieve verandering op te zetten. Nee, zolang wij solidair zijn en blijven met het "economisch belang", zal er weinig ten goede veranderen en zal er steeds meer kwaliteit verdwijnen. De zorgvrager staat allang niet meer centraal terwijl dat volgens de holistische mensvisie wel zo zou moeten zijn. Groet, Matima
  15. N.a.v. een gesprek met @Isa IZZ, breng ik dit item in. Regelmatig verschijnen er artikelen, items over burn-out/overbelasting, agressie op het werk gebruik van fysiotherapie etc. Op een sportschool wordt vaak een scala van (sport)activiteiten aangeboden die de (overbelaste)zorgmedewerker, die al dan niet met agressie in aanraking is gekomen/komt, ten goede kan komen. Variërend van kracht/fitness training tot combat/vechtsport en yoga/mindfullness als dansactiviteiten. Men kan ook van activiteit wisselen zodat het altijd uitdagend blijft. De sportscholen komen regelmatig met ledenwerving. Is het niet een goed idee voor IZZ om hier gebruik van te maken en met sportscholen te onderhandelen om haar leden voor een aantrekkelijk tarief te laten sporten om zo bestaande klachten te verminderen/te laten verdwijnen en te voorkomen? In elke stad/dorp is er tegenwoordig een sportschool. Het is voor allen een win-win situatie. Wat vinden jullie? Groet, Matima Verbeek