Matima Verbeek

IZZ Lid
  • Aantal bijdragen

    52
  • Geregistreerd

  • Laatst bezocht

Over Matima Verbeek

Achtergrond

  • Branche
    Jeugdzorg

Recente profielbezoeken

237 profielweergaven
  1. Mijn collega's zitten tegen een burn-out aan; wat kan ik doen?

    Als de leidinggevende er stoïcijns onder blijft, dan zou ik mij met alle collega's ziek melden. Het is toch niet de bedoeling dat jullie met zijn allen over de schreef gaan en werkelijk ziek worden. Misschien helpt het ook om de directie en het Bestuur van deze kwestie op de hoogte te stellen, voorop gesteld dat zij hier serieus kennis van willen nemen. Het blijft een hachelijke situatie en ik vind het misdadig van de betrokken leidinggevende dat hij/zij zo maling heeft aan de gezondheid/het welbevinden van zijn/haar mensen! Direct ontslaan deze leidinggevende: is m.i. niet geschikt voor deze functie. Heel veel sterkte en kracht en.....succes! Groet van @Matima Verbeek
  2. en dan is het resultaat van de operatie totaal anders

    Hallo Marielle, ik heb je bericht gelezen. Ik herinner me je verhaal in het IZZ magazine. Je vraagt " hoe ga ik nu en nieuwe weg in, wat kan en wil ik in mijn werk? want een ding staat voorop, de zorg voor verstandelijk gehandicapten daar ligt mijn roots, mijn gevoel, mijn gedrevenheid". Ik denk dat je door de resultaten van je operaties een nieuwe weg opgestuurd bent..... Mijn ervaring met ingrijpende situaties in je leven is: Begin met je situatie te aanvaarden. Dat wil niet zeggen dat je moet stoppen met vechten. Wanneer je je situatie kunt aanvaarden zoals die is, dan kun je vandaar uit verder gaan. Anders blijf je in je verzet hangen en blokkeer je daarmee je vooruitgang: de energie die je nodig hebt om verder te gaan wordt dan verkeerd gebruikt. Wanneer het je lukt om je situatie te aanvaarden, dan lukt het je ook om lief voor jezelf te zijn. Ga jezelf niet overvragen want dat staat je toekomst in de weg omdat het je situatie, geestelijk en lichamelijk, alleen maar slechter zal maken hetgeen jezelf en je directe omgeving geen goed zal doen. Helaas hebben wij geen knopje dat omgezet kan worden. Verandering/aanpassen is een proces dat bij iedereen anders verloopt: de ene dag gaat het beter als de andere met alle daarbij behorende gevoelens èn het uiten daarvan. Gezien je verhaal denk ik dat je dit wel weet. Soms helpt het wanneer je je hier opnieuw bewust van bent. Met "Grote stappen, gauw thuis", kom je meestal bedrogen uit. Zodra jij je nieuwe situatie kan aanvaarden, dan zal je vanzelf tot inzicht komen wat voor jou mogelijk is in je zo geliefde werk in de verstandelijk gehandicapten zorg. Wie weet opent het zelfs deuren die anders voor je gesloten zouden blijven. Omdat deze hele situatie veel van je vergt, geestelijk en lichamelijk, is het raadzaam om goed voor jezelf te zorgen: rust en goede voeding en een clear mind, voor zover dat mogelijk is. Yoga kan je misschien helpen. Je hebt verschillende soorten en voor jou is ontspanning en meditatie misschien fijn. Het zorgt ervoor dat je geestelijk sterker wordt hetgeen je zeker nodig zal hebben in je contacten met de ARBO arts en het UWV. Omdat jouw pijn niet met het oog te meten is (behalve door diegenen die daar oog voor hebben), is het raadzaam om uit te gaan van wat goed van jou is. Zet jezelf voorop! Jouw belang is niet hetzelfde als dat van de ARBO arts en van het UWV. Neem zo nodig je eigen deskundige mee, neem de gesprekken desnoods op en.......houd je hoofd koel! Weet je Marielle, bedenk dat jij hoe dan ook de kracht hebt om met deze situatie te dealen en wanneer het je is gelukt om hierin je weg te vinden, dan zal je merken dat deze akelige situatie je zoveel sterker heeft gemaakt. Je zou het zelfs op je CV moeten kunnen zetten. Want wie met chronische pijn leert/heeft leren omgaan, heeft een berg hoger dan de Himalaya beklommen en dat doen weinigen je na. Succes Marielle en als je dat wil: de Community zal er voor je zijn als je eens lekker je hart wil luchten. Veel liefs en sterkte van Matima.
  3. Anders kijken naar ziekte

    Succes Fleur, we zullen zien wat de toekomst brengt. Groet van Matima.
  4. Anders kijken naar ziekte

    Hallo Fleur, Ik heb de website www.germaansegeneeskunde.info bezocht. Ik ben daarvan geschrokken. Het ademt voor mij de sfeer uit van een ideologie die het gelijk aan zijn kant wil krijgen door het plaatsen van allerlei bijkomende zaken en citaten die die ideologie onderstrepen. Ook de ervaringsberichten wekken bij mij argwaan. Ik heb gezien dat je laborant/analist bent en dat lijkt mij een exacte wetenschap waar niets zweverigs aan is. De reden(en) van ziek zijn, zijn er vele en vaak een samenloop van elkaar. Daarom blijf ik bij mijn gevoel: niet alles aan 1 kapstok ophangen en een open blik houden met de nodige realiteitszin want er zijn ook veel mensen (onnodig) overleden of zieker geworden omdat zij zich door hun innerlijke wens te willen overleven, zich door mooie en logisch klinkende theorieën hebben laten (mis)leiden. Ik ben geen arts/wetenschapper. Ik luister naar mijn gevoel en dat zegt: Oppassen en alert blijven. Het belang van de behandelaar (wie dat ook is) hoeft niet altijd in jouw belang te zijn. Wij zijn onderdeel van deze maatschappij en die maatschappij bepaald wat aan ons ter beschikking gesteld wordt aan behandelingen, vergoedingen en medicatie en dat is ook niet in ons belang maar in het belang van het geld/de economie. Money talks! En dat gaat ook in onze democratie ten koste van onze algehele gezondheid. Hetgeen de weg vrijmaakt voor theorieën die daar op inspelen en die mensen naar zich toetrekken die angstig zijn en ten einde raad en die hen opnieuw hoop geven en/of uitzicht op herstel. Ik vind je inbreng apart en moedig, het is jammer dat er niet meer mensen op reageren. Misschien komt dat nog. Want dat alles ontstaat uit de natuurwet van Oorzaak en Gevolg, dat staat voor mij vast. En dat de oorzaken van veel ziektes in Nederland mede worden veroorzaakt door de regels en de (on)mogelijkheden in onze maatschappij, ook dat staat voor mij vast. Kijk maar rond in onze Community: de beroepsziekten en hun oorzaken zijn daar m.i. een “mooi” voorbeeld van. Ondanks dat, blijf ik een weerstand tegen de germaanse methode houden. Zij gaat op veel punten m.i. veel te ver m.n. bij het verklaren van de oorzaken/oorsprong van de ziekten en daarmee bij het aandragen van oplossingen/behandelingen (http://www.hoedegeesthetlichaamaanstuurt.nl/). Groet van @MatimaVerbeek.
  5. Anders kijken naar ziekte

    Hallo Fleur, Ik ben niet persé verweven met de RG: ik sta in princiepe open voor alles. Mijn ervaring door de laatste 4 decennia heen, heeft mij ook voorzichtig gemaakt. Er zijn meerdere spraakmakende theoriën geweest m.b.t. de oorzaken van ziek zijn en genezing. En dan heb ik het niet alleen over de theoriën die voortkomen uit de RG. Vandaar dat ik er voorzichtig mee ben om alles aan 1 kapstok te hangen. Ik ben overtuigd van de natuurwet van Oorzaak en Gevolg. Waardoor b.v. een ziekte meerdere oorzaken kan hebben die niet altijd door de mens verklaard kunnen worden en ook meerdere gevolgen. En ik ben ervan overtuigd dat wij mensen (nog) niet alles weten, zou ik ook veranderende visies of uitkomsten in de toekomst niet willen uitsluiten. Maar dat is zoals ik het zie en dat is niet de norm. De invloed van zielepijn op het krijgen/verloop van een ziekte is mij niet onbekend vanuit de holistische mensvisie. Ik zal de linken gaan bezoeken en lezen. Dit is mijn eerste reactie/ mijn eerste ingeving. Groet van Matima
  6. Anders kijken naar ziekte

    Hallo @Fleur, ondanks dat het heel logisch kan klinken, blijf ik toch sceptisch/voorzichtig. Al heel lang bestaat de holistische mensvisie: de wisselwerking van lichaam en geest. Ondanks dat wij veel weten over ziekte en genezing, weten wij ook heel veel zaken (nog) niet. Er is klaarblijkelijk niet alleen 1 kapstok waaraan ziekte en genezing aan opgehangen kan worden. Misschien is het ondanks de overtuigende verklaring van de hypothese “Zielsoorzaken van ziekte”, toch verstandig om andere invalshoeken niet uit te sluiten. De RG kan heel star zijn: b.v. de homeopathie wordt door velen van hen ook in twijfel getrokken evenals genezing langs of mede door spirituele weg. Voor de wetenschapper geldt: Alles moet wetenschappelijk bewezen worden voordat het een ware bewering wordt en aangezien de mens (nog) niet alles kan begrijpen, kan de mens ook niet alles bewijzen. Maar dat betekent niet dat alles uit de RG in twijfel getrokken moet worden. Mijn graadmeter is altijd mijn hart, of mijn onderbuikgevoel. Luister naar je gevoel in elke situatie. Dat is meestal de beste leidraad voor alles in het leven. Een leuk onderwerp Fleur, het stemt sowieso tot nadenken! Groet van @Matima Verbeek
  7. Een beroep in de zorg; het mooiste ter wereld?

    Hallo Isa, door jezelf als professioneel deskundige serieus te nemen en up-to-date te houden en dat ook uit te dragen en ervoor te zorgen dat collega's, andere disciplines waaronder het management en de beleidsmakers dat ook doen evenals je eigen omgeving en de maatschappij en de regering. Want het is m.i. veel zeggend dat er veel beroepsziektes/werkgerelateerde ziektes zijn, er een tekort aan zorgmedewerkers/verpleegkundigen is die de komende jaren alleen maar groter wordt, en dat jongeren geen interesse hebben in een baan in de zorg. De arbeidsomstandigheden moeten verbeteren, wij moeten onze plaats meer gaan innemen in de organisatie/maatschappij, de financiële beloning moet verbeteren, doorgroei mogelijkheden/carrière kunnen maken en faciliteren en de maatschappij moet meer geld investeren om dit allemaal mogelijk te maken en de druk op de individuele burger door opgelegde verplichtingen te verlagen. Groet, @MatimaVerbeek
  8. Is de Community "los zand"?

    Hallo @Rianne van zwieten, je kunt op trefwoord zoeken heb ik gezien. Misschien kan dit ook efficiënter gemaakt worden. En tijd hebben wij over het algemeen allemaal te weinig. Toch denk ik dat de kwaliteit in ieders belang is waardoor je tijdsinvestering beloond wordt. Fijn dat je gereageerd hebt, het doel is om gezamenlijk de Community te ontginnen en de mogelijkheden die zij te bieden heeft te benutten om zo de kwaliteit van de gezondheidszorg voor zorgvragers en haar werknemers te verbeteren. Dus elke inbreng is welkom en misschien ken je (oud)collega's die mee willen denken Groet van @Matima Verbeek
  9. Is de Community "los zand"?

    Hallo @WoutVisser, mijn doel is een brede discussie op gang te brengen. Het is niet mijn bedoeling om iemand te overtuigen: inzichten moeten uit onszelf komen. Ik hoop er altijd op dat een discussie ons blikveld zal verruimen en dat wij de zaken vanuit verschillende invalshoeken willen bekijken. Gewoon.....met zijn allen de problemen oplossen want ons werk blijft toch teamwerk. Zoals gezegd is het niet mijn Community: de Community is van ons allemaal en zij kan alleen door ons allemaal ontgonnen worden......tenminste als wij dat willen en de mogelijkheden die de Community in zich heeft, te gaan benutten. Jij hebt geschreven dat jij ervaring hebt met een Community voor de GGZ die om redenen is opgeheven. Misschien wil jij je ervaringen kenbaar maken en zijn zij wellicht bruikbaar voor het ontginnen van onze Community. Groet van @Matima Verbeek
  10. Is de Community "los zand"?

    Hallo @WoutVisser en @Dorothe Elbersen, kennen jullie de inhoud van dit nummer van "Inzicht" nr.2 van 2017? pdf is bijgevoegd. Ik kan het jullie aanraden om het te lezen. Groet van @Matima Verbeek Magazine IZZ_Inzicht_02_1705 LR_1497537402.pdf
  11. Is de Community "los zand"?

    Hallo Dorothe, ik ben echt benieuwd naar jouw reactie. De Community gaat ons allemaal aan en daarom is m.i. een brede discussie m.i. gewenst. Ik hoop dat je inmiddels "niet afgehaakt" bent. Groet van @Matima Verbeek
  12. Is de Community "los zand"?

    Hallo @WoutVisser, gelukkig draai ik lang genoeg mee in deze wereld om te beseffen dat een Paradijs-op-Aarde niet haalbaar is, behalve een zwemparadaijs. M.i. ben ik nuchter en realistisch in het signaleren en constateren en daarmee de link(en) te leggen naar de tot onze beschikking staande middelen en daarvan de mogelijkheden te zien/te inventariseren en hen dan te benutten/in te zetten/ bewust te maken. Lees jij wel eens rond in de Community? En wat zie jij dan? Zie jij dat de individuele inbreng in de verschillende topics ook door anderen gelezen worden en dat men daar ook op reageert voor steun en/of feedback? Of blijven veel mensen op hun "eilandje" zitten zodat een breder gezichtsveld een mogelijke adequate/structurele probleemoplossing (hun) in de weg staat? Of de gezondheidszorg van Nederland een van de beste in de wereld is of niet, dat doet m.i. niets ter zaken. Dat is m.i. een invalshoek die graag door onze regering en het systeem gehanteerd wordt om zodoende nog meer te kunnen bezuinigen en niet aan verbetering en aan het ongedaan maken van misstanden te hoeven werken en die vervolgens te voorkomen. Het gaat niet om de gezondheidszorg als een abstract gegeven. Het gaat vooral om de mensen die de dupe zijn van allerlei misstanden en daar horen veel van onze collega's bij. Als jij mij ziet als een idealist met weinig realiteitszin, dan mag jij dat vinden en ben ik het niet met je eens en constateer ik dat jij mij niet goed begrijpt/hebt begrepen. Herlezen kan tot nieuwe inzichten leiden. Wij zijn allemaal niet hetzelfde en onze ideeën en inzichten ook niet maar om dat nu als excuus te nemen om niet nader tot elkaar te komen/op een lijn te komen om zo gezamenlijk de problemen (helpen) op te lossen en vervolgens tot een minimum te beperken/te voorkomen, vind ik not done. Het past m.i. absoluut niet bij de attitude en de beroepsethiek van de gezondheidszorg. Groet van @Matima Verbeek
  13. Is de Community "los zand"?

    Hallo @WoutVisser, Ik weet dat ik de noodzakelijke veranderingen in de gezondheidszorg niet alleen kan doen. Ik zou dat ook niet willen: het is de verantwoordelijkheid van ons allemaal. De vakbonden en beroepsbelangen organisaties houden zich m.i. stil. Zij doen weinig om deze zaken ten goede te veranderen: Wist jij dat de vakbond en NU91 vertegenwoordigd zijn in het bestuur van Stichting IZZ? Ik merk daar weinig van. Deze Community is een uniek platform, daarover heb ik mijn visie al gegeven. Iedereen die onder de betrokken CAO's valt, mag zich bij IZZ verzekeren en deelnemen aan de Community. M.b.t.punt 2 t/m 5: Dan wordt het toch hoog tijd dat er eens effectief orde op zaken gesteld wordt? Om die reden en omdat er vanuit alle lagen van de gezondheidszorg mensen aangesloten zijn bij Stichting IZZ, zie ik dat de Community, als medium, hierin een krachtig platform kan zijn/worden om te signaleren, te inventariseren waardoor oplossingen, of suggesties tot verandering en verbetering gedaan/zichtbaar kunnen worden. Om veranderingen ten goede te krijgen, zal er gecommuniceerd moeten worden: De Community als platform is daar m.i. geknipt voor. Ben jij het ermee eens dat er al decennia geklaagd wordt over allerlei ( vaak dezelfde terugkerende) misstanden en dat daar maar geen verandering/verbetering in komt? Dan doen wij met zijn allen iets niet goed en komen wij inderdaad niet verder dan ons te beklagen en ons geslachtofferd blijven voelen door alle (bestuurlijke)maatregelen en de gevolgen. Groet van @Matima Verbeek
  14. Burn-out overkomt juist vaak sterke mensen

    Hallo Marina, ik vind het krijgen van een burn-out of een chronische/fatale ziekte wel verkeerd als wij met zijn allen weigeren om in actie te komen en op te komen voor ONS RECHT en DE VERPLICHTING om onze arbeidsomstandigheden dusdanig te verbeteren zodat de arbeidsomstandigheden NIET LANGER de oorzaak zijn voor het krijgen van b.v. een burn-out. Elke ziekte of zware tegenslag en ingrijpende gebeurtenis in ons leven kan louterend werken als wij daarvoor open staan. Het gaat mij te ver om een burn-out aan te merken als een opmaat naar bewustwording van het zelf en de begrenzing daarvan. Ik zie dat als een ongepaste opwaardering van een burn-out. Want je grenzen leer je pas kennen wanneer zij overschreden worden en jij zal ze moeten (leren)bewaken. Maar als extrrne factoren je daarin structureel tegenwerken, dan vind ik dit misdadig en geen (op)waardering waard. Groet van @Matima Verbeek
  15. Is de Community "los zand"?

    Hallo @Wout Visser, de natuurwet Oorzaak&gevolg is een belangrijke leidraad voor het herleiden en oplossen van problemen. De wet zegt dat je niet iets kunt veranderen zonder dat het een verandering tot gevolg heeft. Zodra mensen verantwoordelijk zijn voor veranderingen ( bedenken, vorm geven, uitvoeren), dan zijn zij ook (mede)verantwoordelijk voor de gevolgen. En die verantwoordelijkheid wordt over het algemeen niet genomen. Mijn ervaring is, is dat er al vanaf 1980 structureel op de (intramurale)gezondheidszorg is bezuinigd. En de beleidsmakers en het management hebben de bezuinigingen op de werkvloer doorgevoerd ten koste van de werkers op de werkvloer. En die werkers durfden vaak niet in opstand te komen omdat het management hen op subtiele wijze buitenspel zette door hen in diskrediet te brengen, over te plaatsen naar zware afdelingen of hen zelfs te ontslaan na het creëren van een z.g.n. "onwerkbare arbeidsrelatie". Dit onderdrukken en knechten door het management/systeem heeft de kwaliteit van de zorg en de kwaliteit van de arbeidsomstandigheden ernstig schade aangedaan met o.a. de problematiek die wij heden ten dage kennen, tot gevolg. Het is niet "het blind staren op het verleden", het is het constateren van een (destijds) ingang gezet bezuinigingsproces met alle gevolgen van dien. Dat is geen kwestie van je beklagen, het is een kwestie van wat gaan wij er aan doen, i.p.v. klagen. En de reacties op deze topic/Community laten m.i. het nodige zien: Daar is de eigen verantwoordelijkheid m.b.t. het nemen van de eigen verantwoordelijkheid m.b.t. de eigen gezondheid en het bewaken van de eigen grenzen (bewustwording meestal na (ernstige) gezondheidsklachten). De beroeps/bedrijfscultuur die je er toe aanzet om over je grenzen heen te gaan omdat "stoere" collega's altijd maar doorgaan, bij voorkeur zonder klagen en daar prat op gaan. De collegialiteit m.b.t. solidariteit en verantwoordelijkheid nemen voor elkaar. De verantwoordelijkheid die managers en beleidsmakers hebben voor de werkomstandigheden en de gezondheid van hun personeel. De besturen die elke organisaties heeft en die regelmatig die functie bekleden in het belang van hun CV en de portemonnee. Zij stellen misstanden/overtreden van regels over het algemeen zelden daadkrachtig aan de orde. De (semi)overheid en zorgverzekeraars die vaststellen waar vanaf nu niet meer in voorzien wordt, terwijl de zorgvraag/zorgbehoefte van de cliënten niet mee kan veranderen. Maatregelen worden genomen zonder afdoende voorbereiding: men moet meestal achter de nieuwe feiten aanhollen. De opleidingen zullen met de veranderingen en de gevolgen moeten meegroeien en voor de reeds afgestudeerden zal er verplicht op bijgeschoold moeten worden. De meeste werkers in de gezondheidszorg vallen immers onder de Wet B.I.G. Het is ons gezamenlijke probleem: niemand zou hiervan weg horen te kijken of de gevolgen horen te bagatelliseren. ......en toch gebeurd dat nog regelmatig óók door de directe collega's. @Marina Schriek, het gaat hier niet om het zoeken naar een zondebok. Het gaat hier m.i. om het constateren van feiten en het nemen van verantwoordelijkheden. Om sommige problemen effectief aan te pakken, ontkomen wij er niet aan om het grotere geheel onder de loep te nemen. Anders komen wij niet veel verder dan de oorzaak te zoeken bij onszelf en zullen wij nooit tot probleem oplossing komen. Een beroepsziekte gaat ons allemaal aan, en is onze gezamenlijke verantwoordelijkheid. Groet van @Matima Verbeek