Roland Kip

Burn-out in de zorg is besmettelijk!

5 posts in this topic

Werk je in de zorg en heb je last van psychische problemen of een burn-out? Je bent niet alleen, zo bleek uit ons recent uitgevoerde ledenpanelonderzoek onder 5.100 deelnemers ‘Burn-out en werken in de zorg’. Dat burn-out een issue is in de zorg, is geen nieuws. Maar toch schrok ik wel van de resultaten. Want naar schatting van het ledenpanel heeft 32%! van de zorgmedewerkers een burn-out of burn-out klachten. Werk wordt genoemd als belangrijkste oorzaak. Adviezen over hoe je met een burn-out om moet gaan zijn al op veel plekken te vinden. En toch voeg ik daar graag nog iets aan toe.

Wat is de invloed op het team?

Wat namelijk opvalt in de resultaten van het ledenpanelonderzoek is dat mensen met een burn-out vaak een individueel traject ingaan. En gelukkig maar, want als iets belangrijk is, is dat deze meestal zeer bevlogen en betrokken medewerkers goed geholpen worden en de ondersteuning krijgen die ze nodig hebben. Maar wat als dit traject is afgerond? En je keert weer terug naar je werkomgeving? Daar is ondertussen niks veranderd. Sterker nog, de werkdruk is daar alleen maar toegenomen, zo geeft het ledenpanel aan. Met daarnaast de bezorgdheid van collega’s om zelf ook een burn-out te krijgen en onrust binnen het team waar vaak te weinig transparantie is over de situatie. Een burn-out heeft hiermee een ‘besmettelijk’ effect.

Heb aandacht voor het individu, de leidinggevende en het team

Een burn-out raakt dus veel meer mensen dan alleen de betreffende medewerker. Collega’s ondervinden de gevolgen en vergeet hierbij ook vooral de leidinggevende niet. Die komt in een lastig parket, moet zowel het team als het individu goed ondersteunen. Zoals een leidinggevende uit het ledenpanelonderzoek treffend verwoord: “Hoe maak je het op de juiste manier bespreekbaar en waar leg je je probleem als je zelf de leidinggevende bent?”

Kortom, er moet meer gebeuren dan alleen de individuele begeleiding. De persoon zelf, de leidinggevende én het team moeten aandacht krijgen in het hele proces.

Heb jij hier ervaring mee en heb je tips? Deel ze hieronder! Je helpt je collega's in de zorg ermee. 

Heb jij zelf, als teamlid en/of als leidinggevende te maken (gehad) met burn-out en wil je jouw ervaringen delen?
Lees dan meer over onze zoektocht naar verhalen op onze website. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik heb ook een burn-out  gehad (3 jaar geleden) en heb lang door gewerkt, tot er door mijn collega werd gezegd, volgens mij gaat het niet zo goed met je. Ik kon dit alleen maar beamen. Ik werkte op de automatische piloot en er kwam niets meer binnen verder.

Ik heb het alleen opgelost met veel ups en downs. Ik moest iedere dag van mijzelf naar buiten, even een boodschap halen. Dat heeft mij wel gered.

Om terug te komen naar de wijk was moeilijk, want ik moest ineens gaan re-integreren in een verpleeghuis, wat ik niet wilde. Ik kreeg daar ook geen begeleiding, ook toen ik terug kwam in de wijk werd er verder geen rekening mee gehouden.

Nu werk ik gewoon weer in de wijk, maar nu met andere problemen en moet ik weer een keuze maken, omdat je nou eenmaal niets mag mankeren als zorgverlener in de zorg.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dank voor je openhartigheid @Mo. Welke begeleiding zou je gehad willen hebben, achteraf gezien, toen je in het verpleeghuis re-integreerde en later toen je weer in de wijk werkte?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Burn-outs komen ook buiten de zorg voor. Als ik enkele oorzaken (niet volledig) mag noemen:

1  het onvermogen om geestelijk 'afstand' te nemen van je werk;

2  onvoldoende zelfkennis, onvoldoende zelfdiscipline om je balans tussen werk en rust te vinden;

3  problemen van buiten je werk, zoals bijvoorbeeld financiën of in de privé-sfeer;

4  problemen op je werk, zoals een slechte & oncollegiale sfeer. Of een leidinggevende die het werk slecht & onevenwichtig verdeelt. Of een leidinggevende die zijn/haar oren teveel laat hangen naar de werknemers/-neemsters met de grootste mond & de scherpste ellebogen;

5  een leidinggevende die een dreigende burn-out bij zijn medewerk(st)ers niet of onvoldoende onderkent.

Share this post


Link to post
Share on other sites
Op 7-6-2019 om 13:47 zei Isa van IZZ:

Dank voor je openhartigheid @Mo. Welke begeleiding zou je gehad willen hebben, achteraf gezien, toen je in het verpleeghuis re-integreerde en later toen je weer in de wijk werkte?

Ik zou graag meer begeleiding willen hebben in het verpleeghuis hoe het met mij ging, dat was ook helemaal niet gebeurd. En toen ik terug kwam in de wijk, dat er af en toe een gesprek zou zijn hoe het nu gaat.

Maar ik denk nu ook dat de intentie er niet is, want je mag niets mankeren. Dat wil de werkgever niet en er kan ook weinig worden aangepast.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now

  • Blijf op de hoogte van gesprekken in de community

    Ontvang jij graag wekelijks per mail een gespreksoverzicht uit de community? 
    Meld je direct aan in jouw IZZ lidmaatschap (inloggen vereist).