Roland Kip

Geef jij jezelf voorrang in de zorg?

33 posts in this topic

De afgelopen jaren zagen we het geregeld: aan het einde van het jaar hebben sommige ziekenhuizen (of andere zorginstellingen, bijvoorbeeld in de GGZ) in het land een ‘opname- of behandelstop’. Een zorginstelling heeft dan meer zorg geleverd dan afgesproken met de zorgverzekeraar(s). Bepaalde planbare zorg mag dat jaar niet meer geleverd worden. Om boos van te worden? Onbegrijpelijk, frustrerend en teleurstellend? Ja. En daarom doen we er iets mee.

Waar is de zorgmedewerker in dit verhaal?
Als het over jouw ziekenhuis of zorgverlener gaat, komt zo’n opname- of behandelstop ineens heel dichtbij. Het gaat misschien wel over jouw werkgever? Of over jouw zorgverlener? En misschien wel over beide. Wat moet je dan met berichten in de krant en onrust op het werk, of in de wachtkamer?

Er zijn zorgmedewerkers die contact met ons opnemen. Vaak zijn het IZZ leden die ons aanspreken als zorgverzekeraar. Leden die boos zijn, of verontwaardigd, en die zich zorgen maken. Zorgen over de beschikbaarheid en toegankelijkheid van zorg voor iedereen.

  • “Hoe kan een zorgverzekeraar mijn ziekenhuis dwingen tot een opname- of behandelstop?”
  • “Wat gebeurt er met de zorg in de regio, we kunnen mensen die zorg nodig hebben toch niet in de kou laten staan?”
  • “Fijn hoor, jullie zijn er speciaal voor de zorg, en dan nu dit?”
  • “Wil dit nu zeggen dat ik niet meer behandeld mag worden in mijn eigen ziekenhuis?”

Wat doen wij hiermee? Wij zijn geen zorgverzekeraar. Wij zitten niet aan de onderhandelingstafel, naast de zorginstelling en de zorgverzekeraar. Hoe behartigen wij het belang van onze leden, allen zorgmedewerkers en mogelijk ook zelf zorgvragers?

Komt een zorgmedewerker bij de opnamestop
Stel je dit voor: je kunt als zorgmedewerker zelf niet behandeld worden, doordat er een opname- of behandelstop is. Je meldt je ziek, of bent langer ziek dan gepland. Wie betaalt de rekening? Naast jij zelf, ook jouw team en uiteindelijk de samenleving als geheel! Want zorg hebben we allemaal nodig, en om dat te verlenen ben jij nodig. Als zorgmedewerker, die fit en vitaal aan het werk kan.

Nog meer druk op de zorg vinden wij onacceptabel
De zorg komt dus nog meer onder druk te staan als zorgmedewerkers zélf niet de nodige zorg krijgen. En dat in de huidige tijd van hoge werkdruk, hoog ziekteverzuim en hoge verloopcijfers? Dat vinden we onacceptabel.

De zorg moet altijd door
Ik vind dat de zorg altijd door moet kunnen gaan en dat zorgmedewerkers in alle zorgbranches altijd behandeld moeten worden. Niet alleen in het geval van acute zorg, ook voor de planbare zorg. En ja, dus ook in een situatie van een opname- of behandelstop. Daarom zet IZZ zich in voor een uitzondering voor zorgmedewerkers als er sprake is van een stop. We gaan in gesprek met de betrokken partijen en maken daar waar mogelijk afspraken zodat onze leden door kunnen.

Wil je als zorgmedewerker wel voorrang voor jezelf?
Daarmee komt ongetwijfeld de vraag op of je dan verschil mag maken tussen de ene zorgvrager en de andere. Zijn we niet allemaal gelijk? Natuurlijk zijn we dat. Wil je dan wel voorrang voor jezelf? Deze vraag is heel belangrijk, want je zou hem vanuit een idealistisch zorghart kunnen beantwoorden met een ‘nee’. Maar bedenk dit: als er geen zorgmedewerker aan de operatietafel of aan het bed staat, wordt niemand meer geholpen…

Wat doe jij, als je een uitzondering mag zijn bij een opname- of behandelstop, en jij dus wél geholpen wordt?

Share this post


Link to post
Share on other sites

Heel nuchter & zakelijk: er is een groot tekort aan verpleegkundigen, dus JA: wanneer een verpleegkundige zelf zorg nodig heeft, is het logisch dat hij/zij voorrang krijgt. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

We betalen al genoeg zorgpremie, uit ervaring weet ik dat zorgmedewerkers vaak met klachten te lang doorlopen, dus als ze dan hulp vragen, moet dat kunnen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik ben weliswaar geen zorgverlener in de zin van het woord( ik lever geen zorg aan patiënten/clienten) want ik werk in de ICT maar met ons team proberen we wel ondersteuning te leveren aan het verzorgende personeel. Maar ik vind van wel want wij zijn een radertje en zonder ons loopt het ook niet door of komt meer druk op de collega’s te liggen. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

We zijn allemaal gelijk. Als ik voorrang wil loop ik wel even baar de balie in mijn uniform.

Maar een zorgplafond blijft een zorgplafond. Ook bij de medewerker wordt een DBC geopend.

Uit ervaring weet ik dat VGZ patiënten als eersten aan het zorgplafond komen bij het ziekenhuis. Echt absurd. Het overstappen van Achmea groep naar IZZ deed ik toch met enige bijsmaak. Maar goed. 

Het ziekenhuis waar ik werk neemt toch patiënten aan boven dit plafond en ja dat kost het ziekenhuis zelf geld. Lekker systeem in dit land. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

De opnamestop is niet alleen gevolg van productieafspraken met zorgverzekeraars,  maar ook om reden van een groot tekort aan verpleegkundigen waardoor veilige zorg niet meer gewaarborgd kan worden. Dan moet je je afvragen of je behandeld wil worden in een ziekenhuis waar door gebrek aan verpleegkundigen de veiligheid niet geborgd kan worden......

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik vind dat iedereen de zorg moet krijgen die nodig is.  Of je nu zorgverlener of stratenmaker bent iedereen betaald een forse premie dus iedereen heeft dezelfde rechten. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ieder werk heeft zijn voordelen. Als je bij de spoorwegen werkt dan mag je met korting reizen en als je in een kledingwinkel werkt dan krijg je daar ook korting omdat je er werkt.

Ik vind dat verpleegkundigen wel voorrang zouden moeten krijgen in hun ziekenhuis. Het voordeel is dat de verpleegkundigen waarschijnlijk weer sneller hersteld en dus weer inzetbaar is. En geloof me, dat willen de verpleegkundigen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik vind als zorgverlener dat je wel voorrang moet krijgen als je zorg nodig hebt in je eigen ziekenhuis.

Des te eerder ben je weer beschikbaar als zorgverlener op de werkvloer om zelf weer zorg te verlenen. Het zou van de zotte zijn als dat niet zo was. Ook al zegt de hoofdbestuurder dat je als personeel geen voorrang krijgt.  Ik beschouw het maar als kortzichtigheid. Het gigantische gebrek aan vakkundig personeel is schrikbarend en de zorg kachelt hard achteruit.

Kortom: zorg goed voor je personeel dan zorgt het personeel goed voor de patiënten.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als medewerker in de zorg is het niet meer dan normaal dat je snel geholpen wordt. Des te eerder ben je weer volledig inzetbaar. Er is toch al een tekort aan mensen in de zorg. Daarnaast is het zo dat werknemers bij een bedrijf ook vaak met personeelskorting artikelen kunnen kopen bij het bedrijf, dus zie het krijgen van snelle zorg dan als het voordeel voor mensen in de zorg.

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

De bereikbaarheid van zorg moet voor iedereen gelijk zijn. Het recht op goede zorg is voor iedereen gelijk, en moet niet afhangen van financiële mogelijkheden, status, of toevalligerwijze werkzaam zijn in de ‘branche’.

Share this post


Link to post
Share on other sites

IZZ geeft de indruk dat het plafond bereikt wordt omdat ziekenhuizen teveel zorg leveren. Maar volgens mij zijn het de zorgverzekeraars die te weinig zorg inkopen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Iedereen betaalt dezelfde premie en heeft wat mij betreft dezelfde rechten Personeelstekort in de zorg mag geen reden zijn voor het verlenen van voorrang in  zorg. In het onderwijs, bij de politie, brandweer zijn ook personeels te korten ook daar kunnen ze geen mensen missen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik ben het letterlijk met de reactie van Dree David eens. Het een sluit het ander uit als je geen voorrang zou krijgen.

Zorg goed voor je personeel dan zorgt het personeel goed voor de patiënten.

Share this post


Link to post
Share on other sites
13 uur geleden zei Slaapkop:

We zijn allemaal gelijk. Als ik voorrang wil loop ik wel even baar de balie in mijn uniform.

Maar een zorgplafond blijft een zorgplafond. Ook bij de medewerker wordt een DBC geopend.

Uit ervaring weet ik dat VGZ patiënten als eersten aan het zorgplafond komen bij het ziekenhuis. Echt absurd. Het overstappen van Achmea groep naar IZZ deed ik toch met enige bijsmaak. Maar goed. 

Het ziekenhuis waar ik werk neemt toch patiënten aan boven dit plafond en ja dat kost het ziekenhuis zelf geld. Lekker systeem in dit land. 

Bizarre gevolgen van de "marktwerking" Een systeem waar ik mordicus tegen ben, wat de kwaliteit niet ten goede is gekomen. Er gaat een bijna perverse prikkels van uit.De macht van de verzekeraars is veel te groot geworden. Alle zorgverkopende aanbieders van zorg moeten hun oren laten hangen naar de grootste verzekeraars waaraan  zij hen zorgaanbod verkopen.Minder macht voor de verzekeraars en terug naar een collectief stelsel. Dit systeem brengt te weinig. Ethiek ?

Share this post


Link to post
Share on other sites
21 uur geleden zei Evelina van der Starre:

De opnamestop is niet alleen gevolg van productieafspraken met zorgverzekeraars,  maar ook om reden van een groot tekort aan verpleegkundigen waardoor veilige zorg niet meer gewaarborgd kan worden. Dan moet je je afvragen of je behandeld wil worden in een ziekenhuis waar door gebrek aan verpleegkundigen de veiligheid niet geborgd kan worden......

Hoe weet je aan het begin van het jaar dat dit zo'n ziekenhuis is?

En  NA de behandelstop is er juist genoeg personeel om veilige zorg te leveren. Namelijk evenveel personeel als aan het begin van het jaar.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ja, ik wil net als zoveel andere mensen ook graag aanspraak maken op secundaire arbeidsvoorwaarden.

Om zorg te leveren heb je zorgmedewerkers nodig. Zorg er dan ook voor dat deze weer snel beschikbaar zijn. Al het geld dat een ziekenhuis kwijt is aan ziekteverzuim wordt indirect ook uit de zorgpremies betaald.

Maar er is ook nog een ander aspect.

Bij ons is er voor een MRI-onderzoek al snel een wachttijd van een maand. Dat houdt andersom in dat je het bijna niet kunt verantwoorden om het apparaat stil te laten staan omdat iemand zijn afspraak heeft afgezegd. Dan wordt er geprobeerd om dit gaatje op te vullen met een andere patiënt. Maar WIE kan er NU DIRECT meteen terecht. Alleen iemand, die letterlijk al in huis is, kan er dan binnen 10 minuten zijn. Ja, zo ben ik wel eens heel snel aan de beurt geweest.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ik vind dat voorrang alleen zou mogen gelden voor functies die echt onmisbaar zijn in de zorg, b.v. als daardoor levensbedreigende situaties kunnen bestaan. In alle andere gevallen vind ik het discriminerend naar andere zorg'behoeftigen'.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dit is een luxe die de zorg zich niet kan veroorloven, Harrie  --  daarvoor is het tekort aan verpleegkundigen te groot. Denk ook eens na over hoeveel geld het kost om zorgbehoeftige mensen langer dan noodzakelijk van hun werk te houden: een reden temeer om verpleegkundigen met voorrang te helpen.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Als het wachten door een opnamestop ervoor zorgt dat ik onnodig lang ziek thuis moet wachten en niet in staat ben om te werken zou ik graag voorrang hebben of de keus voor een andere behandelplek dichtbij. Als het om een behandeling gaat die bij uitstel geen extra druk legt op mijn werk in de zorg zie ik niet waarom ik voorrang zou moeten krijgen. Kortom afhankelijk van de omstandigheden. 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beste allemaal,

Als zorgmedewerker voorrang krijgen in de zorg kan soms noodzakelijk zijn om op de afdelingen de zorg te kunnen continueren.

Mocht je echter in je eigen tijd een zorgvraag hebben, dan is het niet meer dan logisch dat ook jij je beurt afwacht.

Bij ons in het zkhs was er een arts die altijd zei: wie appelen plukt die appelen eet en hij was van mening dat je ook gebruik mocht maken van je functie en niet altijd tussen je eigen patienten moest wachten tot je aan de beurt was voor bv een poli bezoek.

Ook wordt er van ons verwacht dat je je afspraken maak na je werk of op je vrije dag . Mocht dat niet lukken, dan kan je in overleg een arts bezoeken.

De poli- assistente belt je dan aan het einde van de poli-afspraken dat je kan komen zodat je niet al te lang van je werkplek afbent.

Dit kan allemaal in goed overleg met elkaar.

Share this post


Link to post
Share on other sites

onzinnige stelling;

een voorkeurspositie dat lijkt mij niet passend bij een collectiviteits en sollidariteitsgedachte  zoals vanuit de oorsprong de izz 

leden zijn. Ik wil niet bevoorrecht worden omdat er een personeelsprobleem is. De werkgevers moeten hiervoor echt uit een ander vaatje gaan tappen. IZZ moet zorgen dat op andere gronden de leden bij izz willen blijven. concurrerend met de premie en een ruimer pakket in de basis

Share this post


Link to post
Share on other sites

JHM Bardoel, kom eens uit je ivoren toren. Probeer te begrijpen hoe moeilijk het is om met beperkte middelen een maximale hoeveelheid zorg te leveren. Om dit allemaal goed te regelen en te plannen.

De zorgwerkgevers willen heus wel, maar zijn gebonden aan beperkingen. Zoals geld. Als een zorginstelling meer geld uitgeeft dan er binnenkomt, gaat de tent failliet en wordt er nog minder zorg geleverd.

Een andere grote beperking is het tekort aan verpleegkundigen. Er staan veel vacatures open (wat wil zeggen dat er geld is om het bijbehorende salaris te betalen), maar er komen geen mensen op af.

Maak het probleem niet erger dan het al is, JHM Bardoel. Door jezelf te verliezen in allerlei wereldvreemde beschouwingen, zonder ook maar één moment stil te staan bij de noodzaak om de zorg van dag tot dag goed te regelen. . 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Beste Wout,

Ik begrijp je inhoudelijke reactie heel goed. Ben nl bijna 40 jaar werkzaam in het veld. Ik ben al enkele jaren uit de ivoren toren, misschien moeten werkgevers en verzekeraars eens wat meer lef tonen en volgen, ipv blijven hangen en zeuren over de onmogelijkheden en wijzen naar andere schuldigen. Ik werk binnen een instelling waar we "het anders" doen. Natuurlijk dacht ik ook waar beginnen we aan! In goed overleg en aantonen hoe je dingen anders wil doen maakt dat anderen (verzekerars en externe partijen) met interesse  middels pilots of andere manieren je gelegenheid geven en jezelf mag bewijzen. Deel succesvol, deels niet of nog niet haalbaar. Zoeken naar oplossingen daar is de zorg richting toekomst mee geholpen, zowel de patient als de zorgverlener.

Blijven we in de ivoren toren dan gat het huidig systeem vastlopen.

Daarom ook moeten verzekeraars zoeken naar oplossingen die niet zo gangbaar zijn, oa beter luisteren naar hun klanten en durven zich te onderscheiden. Individualisme is mooi, maar collectiviteit en solidariteit brengt ons verder.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hoezo een onzinnige stelling.

Ik vraag me af of dhr Bardoel werkelijk op de werkvloer actief is. Als dat zo is weet hij als geen ander dat de zorg  een gigantisch personeels tekort heeft en dat de zorg erg achteruit gaat. Het wordt niet aantrekkelijk gemaakt  door de hoge heren en dames aan de top.  Kijk alleen maar naar de stroefheid van onderhandelen bij een nieuw cao. Dus ik blijf er bij dat het personeel zeker voorrang moet krijgen op een  behandeling.  Ik weet zeker van de hoed  en de rand met 47  dienstjaren. Een timmerman koopt ook geen spijkers.....

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!


Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.


Sign In Now

  • Blijf op de hoogte van gesprekken in de community

    Ontvang jij graag wekelijks per mail een gespreksoverzicht uit de community? 
    Meld je direct aan in jouw IZZ lidmaatschap (inloggen vereist).