marielle smits

en dan is het resultaat van de operatie totaal anders

6 berichten in dit gesprek

in mei vorig jaar stond ik met trots in het izz magazien en vertelde ik dat mijn cliënten mijn pijnstillers waren... maar de tijd verstreek en de pijn die mijn pocket van mijn neurostimulator gaf nam toe.  tijdens de controle in het ziekenhuis kwam de arts met het idee om een ander systeem te gaan plaatsen en dan zonder interne pocket. nou daar stonden mijn oren wel na

en 3de keer is scheepsrecht dacht ik, het zou super zijn als het systeem nog beter zou werken.

maar helaas is de keiharde werkelijkheid anders.. de operatie verliep net als de andere moeizaam en de werking van het apparaat is er niet tot nauwelijks

ik ben bijna slechter af dan ervoor. 

hoe ga ik nu en nieuwe weg in, wat kan en wil ik in mijn werk?   want een ding staat voorop, de zorg voor verstandelijk gehandicapten daar ligt mijn roets, mijn gevoel, mijn gedrevenheid.

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hoi @marielle smits, wat teleurstellend en verdrietig. En wat goed dat je  het hier deelt en om advies vraagt.
Ben je momenteel aan het werk of (nog) niet? En is er vanuit je werk hulp? Van een arbo-arts misschien?

Wie heeft er een tip of advies voor Marielle? 

@Sylvia en @Tessa Cornelissen, jullie?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Ik ben nu niet aan het werk. Ik ben 1 x al bij Arrbo geweest.  Het moeilijke van chronische pijn is je ziet het niet.

 

 

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Waardoor je het steeds uit moet leggen of moet bewijzen?

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Hallo Marielle, ik heb je bericht gelezen. Ik herinner me je verhaal in het IZZ magazine. Je vraagt " hoe ga ik nu en nieuwe weg in, wat kan en wil ik in mijn werk?   want een ding staat voorop, de zorg voor verstandelijk gehandicapten daar ligt mijn roots, mijn gevoel, mijn gedrevenheid".

Ik denk dat je door de resultaten van je operaties een nieuwe weg opgestuurd bent..... Mijn ervaring met ingrijpende situaties in je leven is: Begin met je situatie te aanvaarden. Dat wil niet zeggen dat je moet stoppen met vechten. Wanneer je je situatie kunt aanvaarden zoals die is, dan kun je vandaar uit verder gaan. Anders blijf je in je verzet hangen en blokkeer je daarmee je vooruitgang: de energie die je nodig hebt om verder te gaan wordt dan verkeerd gebruikt. Wanneer het je lukt om je situatie te aanvaarden, dan lukt het je ook om lief voor jezelf te zijn. Ga jezelf niet overvragen want dat staat je toekomst in de weg omdat het je situatie, geestelijk en lichamelijk, alleen maar slechter zal maken hetgeen jezelf en je directe omgeving geen goed zal doen. Helaas hebben wij geen knopje dat omgezet kan worden. Verandering/aanpassen is een proces dat bij iedereen anders verloopt: de ene dag gaat het beter als de andere met alle daarbij behorende gevoelens èn het uiten daarvan. Gezien je verhaal denk ik dat je dit wel weet. Soms helpt het wanneer je je hier opnieuw bewust van bent.

Met "Grote stappen, gauw thuis", kom je meestal bedrogen uit. Zodra jij je nieuwe situatie kan aanvaarden, dan zal je vanzelf tot inzicht komen wat voor jou mogelijk is in je zo geliefde werk in de verstandelijk gehandicapten zorg. Wie weet opent het zelfs deuren die anders voor je gesloten zouden blijven.

Omdat deze hele situatie veel van je vergt, geestelijk en lichamelijk, is het raadzaam om goed voor jezelf te zorgen: rust en goede voeding en een clear mind, voor zover dat mogelijk is. Yoga kan je misschien helpen. Je hebt verschillende soorten en voor jou is ontspanning en meditatie misschien fijn. Het zorgt ervoor dat je geestelijk sterker wordt hetgeen je zeker nodig zal hebben in je contacten met de ARBO arts en het UWV. Omdat jouw pijn niet met het oog te meten is (behalve door diegenen die daar oog voor hebben), is het raadzaam om uit te gaan van wat goed van jou is. Zet jezelf voorop! Jouw belang is niet hetzelfde als dat van de ARBO arts en van het UWV. Neem zo nodig je eigen deskundige mee, neem de gesprekken desnoods op en.......houd je hoofd koel!

Weet je Marielle, bedenk dat jij hoe dan ook de kracht hebt om met deze situatie te dealen en wanneer het je is gelukt om hierin je weg te vinden, dan zal je merken dat deze akelige situatie je zoveel sterker heeft gemaakt. Je zou het zelfs op je CV moeten kunnen zetten. Want wie met chronische pijn leert/heeft leren omgaan, heeft een berg hoger dan de Himalaya beklommen en dat doen weinigen je na.

Succes Marielle en als je dat wil: de Community zal er voor je zijn als je eens lekker je hart wil luchten.

Veel liefs en sterkte van Matima.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

@marielle smits; houd je ons op de hoogte de komende weken? Als je met vragen / twijfels e.d. zit dan kun je die hier in ieder geval van je afschrijven. Er lezen altijd meer mensen mee dan dat er reageren, en door je verhaal te blijven delen reageren mogelijk weer anderen die er zelf ook ervaring mee hebben, of die net als @Matima Verbeek een mooi opbeurend bericht en tips voor je hebben.

Deel dit bericht


Link naar bericht
Deel via andere websites

Log in of registreer je om een opmerking te plaatsen

Je moet lid zijn om een opmerking achter te kunnen laten

Account aanmaken

Maak een account aan in onze community.


Registreer een nieuw account

Inloggen

Ben je al lid? Meld je hier aan.


Nu inloggen